γυκελλα

Etymologi

γυ- (“hjälpmedel för något”) + κελλα (“timme”)

Substantiv

γυκελλα (γυκελλα)

1. klocka, urverk, tidtagare, timglas

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	γυκελλεν	γυκελλειν	γυκελλον	γυκελλοιν	γυκελλαν	γυκελλαιν	γυκελλυν	γυκελλυιν	γυκελλων
Ergativ	γυκελλεϧ	γυκελλειϧ	γυκελλοϧ	γυκελλοιϧ	γυκελλαϧ	γυκελλαιϧ	γυκελλυϧ	γυκελλυιϧ	γυκελλωϧ
Dativ	γυκελλεσ	γυκελλεισ	γυκελλοσ	γυκελλοισ	γυκελλασ	γυκελλαισ	γυκελλυσ	γυκελλυισ	γυκελλωσ
Lokativ	γυκελλεμ	γυκελλειμ	γυκελλομ	γυκελλοιμ	γυκελλαμ	γυκελλαιμ	γυκελλυμ	γυκελλυιμ	γυκελλωμ
Ablativ	γυκελλεϥ	γυκελλειϥ	γυκελλοϥ	γυκελλοιϥ	γυκελλαϥ	γυκελλαιϥ	γυκελλυϥ	γυκελλυιϥ	γυκελλωϥ
Instrumentalis	γυκελλεφ	γυκελλειφ	γυκελλοφ	γυκελλοιφ	γυκελλαφ	γυκελλαιφ	γυκελλυφ	γυκελλυιφ	γυκελλωφ
Abessiv	γυκελλεθ	γυκελλειθ	γυκελλοθ	γυκελλοιθ	γυκελλαθ	γυκελλαιθ	γυκελλυθ	γυκελλυιθ	γυκελλωθ
Essiv formal	γυκελλεγ	γυκελλειγ	γυκελλογ	γυκελλοιγ	γυκελλαγ	γυκελλαιγ	γυκελλυγ	γυκελλυιγ	γυκελλωγ
Kausativ	γυκελλελ	γυκελλειλ	γυκελλολ	γυκελλοιλ	γυκελλαλ	γυκελλαιλ	γυκελλυλ	γυκελλυιλ	γυκελλωλ
Substantivkasus
Genitiv	γυκελλεβ	γυκελλειβ	γυκελλοβ	γυκελλοιβ	γυκελλαβ	γυκελλαιβ	γυκελλυβ	γυκελλυιβ	γυκελλωβ
Essiv-modal	γυκελλεχ	γυκελλειχ	γυκελλοχ	γυκελλοιχ	γυκελλαχ	γυκελλαιχ	γυκελλυχ	γυκελλυιχ	ωχ
Komitativ	γυκελλερ	γυκελλειρ	γυκελλορ	γυκελλοιρ	γυκελλαρ	γυκελλαιρ	γυκελλυρ	γυκελλυιρ	γυκελλωρ
Kasuslös form
	γυκελλε	γυκελλει	γυκελλο	γυκελλοι	γυκελλα	γυκελλαι	γυκελλυ	γυκελλυι	γυκελλω