κελλα

Etymologi

Lånat från estniska kell (klocka, vilket ursprungligen är lånat från svenskans "skälla")

Substantiv

κελλα (κελλα)

1. timme, timma

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	κελλεν	κελλειν	κελλον	κελλοιν	κελλαν	κελλαιν	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î½	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¹Î½	κελλων
Ergativ	κελλεϧ	κελλειϧ	κελλοϧ	κελλοιϧ	κελλαϧ	κελλαιϧ	ÎºÎµÎ»Î»Ï Ï§	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¹Ï§	κελλωϧ
Dativ	κελλεσ	κελλεισ	κελλοσ	κελλοισ	κελλασ	κελλαισ	ÎºÎµÎ»Î»Ï Ïƒ	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¹Ïƒ	κελλωσ
Lokativ	κελλεμ	κελλειμ	κελλομ	κελλοιμ	κελλαμ	κελλαιμ	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¼	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¹Î¼	κελλωμ
Ablativ	κελλεϥ	κελλειϥ	κελλοϥ	κελλοιϥ	κελλαϥ	κελλαιϥ	ÎºÎµÎ»Î»Ï Ï¥	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¹Ï¥	κελλωϥ
Instrumentalis	κελλεφ	κελλειφ	κελλοφ	κελλοιφ	κελλαφ	κελλαιφ	ÎºÎµÎ»Î»Ï Ï†	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¹Ï†	κελλωφ
Abessiv	κελλεθ	κελλειθ	κελλοθ	κελλοιθ	κελλαθ	κελλαιθ	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¸	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¹Î¸	κελλωθ
Essiv formal	κελλεγ	κελλειγ	κελλογ	κελλοιγ	κελλαγ	κελλαιγ	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î³	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¹Î³	κελλωγ
Kausativ	κελλελ	κελλειλ	κελλολ	κελλοιλ	κελλαλ	κελλαιλ	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î»	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¹Î»	κελλωλ
Substantivkasus
Genitiv	κελλεβ	κελλειβ	κελλοβ	κελλοιβ	κελλαβ	κελλαιβ	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î²	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¹Î²	κελλωβ
Essiv-modal	κελλεχ	κελλειχ	κελλοχ	κελλοιχ	κελλαχ	κελλαιχ	ÎºÎµÎ»Î»Ï Ï‡	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	κελλερ	κελλειρ	κελλορ	κελλοιρ	κελλαρ	κελλαιρ	ÎºÎµÎ»Î»Ï Ï	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¹Ï	κελλωρ
Kasuslös form
	κελλε	κελλει	κελλο	κελλοι	κελλα	κελλαι	κελλÏ	ÎºÎµÎ»Î»Ï Î¹	κελλω