εινια

Substantiv

εινια (εινια)

1. land/mark i allmänhet

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	εινιεν	εινιειν	εινιον	εινιοιν	εινιαν	εινιαιν	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î½	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¹Î½	εινιων
Ergativ	εινιεϧ	εινιειϧ	εινιοϧ	εινιοιϧ	εινιαϧ	εινιαιϧ	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Ï§	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¹Ï§	εινιωϧ
Dativ	εινιεσ	εινιεισ	εινιοσ	εινιοισ	εινιασ	εινιαισ	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Ïƒ	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¹Ïƒ	εινιωσ
Lokativ	εινιεμ	εινιειμ	εινιομ	εινιοιμ	εινιαμ	εινιαιμ	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¼	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¹Î¼	εινιωμ
Ablativ	εινιεϥ	εινιειϥ	εινιοϥ	εινιοιϥ	εινιαϥ	εινιαιϥ	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Ï¥	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¹Ï¥	εινιωϥ
Instrumentalis	εινιεφ	εινιειφ	εινιοφ	εινιοιφ	εινιαφ	εινιαιφ	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Ï†	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¹Ï†	εινιωφ
Abessiv	εινιεθ	εινιειθ	εινιοθ	εινιοιθ	εινιαθ	εινιαιθ	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¸	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¹Î¸	εινιωθ
Essiv formal	εινιεγ	εινιειγ	εινιογ	εινιοιγ	εινιαγ	εινιαιγ	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î³	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¹Î³	εινιωγ
Kausativ	εινιελ	εινιειλ	εινιολ	εινιοιλ	εινιαλ	εινιαιλ	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î»	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¹Î»	εινιωλ
Substantivkasus
Genitiv	εινιεβ	εινιειβ	εινιοβ	εινιοιβ	εινιαβ	εινιαιβ	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î²	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¹Î²	εινιωβ
Essiv-modal	εινιεχ	εινιειχ	εινιοχ	εινιοιχ	εινιαχ	εινιαιχ	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Ï‡	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	εινιερ	εινιειρ	εινιορ	εινιοιρ	εινιαρ	εινιαιρ	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Ï	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¹Ï	εινιωρ
Kasuslös form
	εινιε	εινιει	εινιο	εινιοι	εινια	εινιαι	εινιÏ	ÎµÎ¹Î½Î¹Ï Î¹	εινιω

Härledningar

Gonjoniska lexem härledda från εινια‎ (1 S)

αθεινιαλαϛ