ὁϛικα

Etymologi

ὁϛαϛ (“många”) + -ικ (“abstrakt substantiv av verb”)

Substantiv

ὁϛικα (ὁϛικα)

1. antal
2. mängd

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ὁϛικεν	ὁϛικειν	ὁϛικον	ὁϛικοιν	ὁϛικαν	ὁϛικαιν	ὁϛικυν	ὁϛικυιν	ὁϛικων
Ergativ	ὁϛικεϧ	ὁϛικειϧ	ὁϛικοϧ	ὁϛικοιϧ	ὁϛικαϧ	ὁϛικαιϧ	ὁϛικυϧ	ὁϛικυιϧ	ὁϛικωϧ
Dativ	ὁϛικεσ	ὁϛικεισ	ὁϛικοσ	ὁϛικοισ	ὁϛικασ	ὁϛικαισ	ὁϛικυσ	ὁϛικυισ	ὁϛικωσ
Lokativ	ὁϛικεμ	ὁϛικειμ	ὁϛικομ	ὁϛικοιμ	ὁϛικαμ	ὁϛικαιμ	ὁϛικυμ	ὁϛικυιμ	ὁϛικωμ
Ablativ	ὁϛικεϥ	ὁϛικειϥ	ὁϛικοϥ	ὁϛικοιϥ	ὁϛικαϥ	ὁϛικαιϥ	ὁϛικυϥ	ὁϛικυιϥ	ὁϛικωϥ
Instrumentalis	ὁϛικεφ	ὁϛικειφ	ὁϛικοφ	ὁϛικοιφ	ὁϛικαφ	ὁϛικαιφ	ὁϛικυφ	ὁϛικυιφ	ὁϛικωφ
Abessiv	ὁϛικεθ	ὁϛικειθ	ὁϛικοθ	ὁϛικοιθ	ὁϛικαθ	ὁϛικαιθ	ὁϛικυθ	ὁϛικυιθ	ὁϛικωθ
Essiv formal	ὁϛικεγ	ὁϛικειγ	ὁϛικογ	ὁϛικοιγ	ὁϛικαγ	ὁϛικαιγ	ὁϛικυγ	ὁϛικυιγ	ὁϛικωγ
Kausativ	ὁϛικελ	ὁϛικειλ	ὁϛικολ	ὁϛικοιλ	ὁϛικαλ	ὁϛικαιλ	ὁϛικυλ	ὁϛικυιλ	ὁϛικωλ
Substantivkasus
Genitiv	ὁϛικεβ	ὁϛικειβ	ὁϛικοβ	ὁϛικοιβ	ὁϛικαβ	ὁϛικαιβ	ὁϛικυβ	ὁϛικυιβ	ὁϛικωβ
Essiv-modal	ὁϛικεχ	ὁϛικειχ	ὁϛικοχ	ὁϛικοιχ	ὁϛικαχ	ὁϛικαιχ	ὁϛικυχ	ὁϛικυιχ	ωχ
Komitativ	ὁϛικερ	ὁϛικειρ	ὁϛικορ	ὁϛικοιρ	ὁϛικαρ	ὁϛικαιρ	ὁϛικυρ	ὁϛικυιρ	ὁϛικωρ
Kasuslös form
	ὁϛικε	ὁϛικει	ὁϛικο	ὁϛικοι	ὁϛικα	ὁϛικαι	ὁϛικυ	ὁϛικυι	ὁϛικω