ὁϛικα

Etymologi

ὁϛαϛ (“många”) + -ικ (“abstrakt substantiv av verb”)

Substantiv

ὁϛικα (ὁϛικα)

1. antal
2. mängd

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ὁϛικεν	ὁϛικειν	ὁϛικον	ὁϛικοιν	ὁϛικαν	ὁϛικαιν	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î½	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¹Î½	ὁϛικων
Ergativ	ὁϛικεϧ	ὁϛικειϧ	ὁϛικοϧ	ὁϛικοιϧ	ὁϛικαϧ	ὁϛικαιϧ	á½Ï›Î¹ÎºÏ Ï§	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¹Ï§	ὁϛικωϧ
Dativ	ὁϛικεσ	ὁϛικεισ	ὁϛικοσ	ὁϛικοισ	ὁϛικασ	ὁϛικαισ	á½Ï›Î¹ÎºÏ Ïƒ	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¹Ïƒ	ὁϛικωσ
Lokativ	ὁϛικεμ	ὁϛικειμ	ὁϛικομ	ὁϛικοιμ	ὁϛικαμ	ὁϛικαιμ	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¼	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¹Î¼	ὁϛικωμ
Ablativ	ὁϛικεϥ	ὁϛικειϥ	ὁϛικοϥ	ὁϛικοιϥ	ὁϛικαϥ	ὁϛικαιϥ	á½Ï›Î¹ÎºÏ Ï¥	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¹Ï¥	ὁϛικωϥ
Instrumentalis	ὁϛικεφ	ὁϛικειφ	ὁϛικοφ	ὁϛικοιφ	ὁϛικαφ	ὁϛικαιφ	á½Ï›Î¹ÎºÏ Ï†	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¹Ï†	ὁϛικωφ
Abessiv	ὁϛικεθ	ὁϛικειθ	ὁϛικοθ	ὁϛικοιθ	ὁϛικαθ	ὁϛικαιθ	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¸	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¹Î¸	ὁϛικωθ
Essiv formal	ὁϛικεγ	ὁϛικειγ	ὁϛικογ	ὁϛικοιγ	ὁϛικαγ	ὁϛικαιγ	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î³	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¹Î³	ὁϛικωγ
Kausativ	ὁϛικελ	ὁϛικειλ	ὁϛικολ	ὁϛικοιλ	ὁϛικαλ	ὁϛικαιλ	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î»	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¹Î»	ὁϛικωλ
Substantivkasus
Genitiv	ὁϛικεβ	ὁϛικειβ	ὁϛικοβ	ὁϛικοιβ	ὁϛικαβ	ὁϛικαιβ	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î²	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¹Î²	ὁϛικωβ
Essiv-modal	ὁϛικεχ	ὁϛικειχ	ὁϛικοχ	ὁϛικοιχ	ὁϛικαχ	ὁϛικαιχ	á½Ï›Î¹ÎºÏ Ï‡	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ὁϛικερ	ὁϛικειρ	ὁϛικορ	ὁϛικοιρ	ὁϛικαρ	ὁϛικαιρ	á½Ï›Î¹ÎºÏ Ï	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¹Ï	ὁϛικωρ
Kasuslös form
	ὁϛικε	ὁϛικει	ὁϛικο	ὁϛικοι	ὁϛικα	ὁϛικαι	ὁϛικÏ	á½Ï›Î¹ÎºÏ Î¹	ὁϛικω