φονα

Substantiv

φονα (φονα)

1. en telefon

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	φονεν	φονειν	φονον	φονοιν	φοναν	φοναιν	Ï†Î¿Î½Ï Î½	Ï†Î¿Î½Ï Î¹Î½	φονων
Ergativ	φονεϧ	φονειϧ	φονοϧ	φονοιϧ	φοναϧ	φοναιϧ	Ï†Î¿Î½Ï Ï§	Ï†Î¿Î½Ï Î¹Ï§	φονωϧ
Dativ	φονεσ	φονεισ	φονοσ	φονοισ	φονασ	φοναισ	Ï†Î¿Î½Ï Ïƒ	Ï†Î¿Î½Ï Î¹Ïƒ	φονωσ
Lokativ	φονεμ	φονειμ	φονομ	φονοιμ	φοναμ	φοναιμ	Ï†Î¿Î½Ï Î¼	Ï†Î¿Î½Ï Î¹Î¼	φονωμ
Ablativ	φονεϥ	φονειϥ	φονοϥ	φονοιϥ	φοναϥ	φοναιϥ	Ï†Î¿Î½Ï Ï¥	Ï†Î¿Î½Ï Î¹Ï¥	φονωϥ
Instrumentalis	φονεφ	φονειφ	φονοφ	φονοιφ	φοναφ	φοναιφ	Ï†Î¿Î½Ï Ï†	Ï†Î¿Î½Ï Î¹Ï†	φονωφ
Abessiv	φονεθ	φονειθ	φονοθ	φονοιθ	φοναθ	φοναιθ	Ï†Î¿Î½Ï Î¸	Ï†Î¿Î½Ï Î¹Î¸	φονωθ
Essiv formal	φονεγ	φονειγ	φονογ	φονοιγ	φοναγ	φοναιγ	Ï†Î¿Î½Ï Î³	Ï†Î¿Î½Ï Î¹Î³	φονωγ
Kausativ	φονελ	φονειλ	φονολ	φονοιλ	φοναλ	φοναιλ	Ï†Î¿Î½Ï Î»	Ï†Î¿Î½Ï Î¹Î»	φονωλ
Substantivkasus
Genitiv	φονεβ	φονειβ	φονοβ	φονοιβ	φοναβ	φοναιβ	Ï†Î¿Î½Ï Î²	Ï†Î¿Î½Ï Î¹Î²	φονωβ
Essiv-modal	φονεχ	φονειχ	φονοχ	φονοιχ	φοναχ	φοναιχ	Ï†Î¿Î½Ï Ï‡	Ï†Î¿Î½Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	φονερ	φονειρ	φονορ	φονοιρ	φοναρ	φοναιρ	Ï†Î¿Î½Ï Ï	Ï†Î¿Î½Ï Î¹Ï	φονωρ
Kasuslös form
	φονε	φονει	φονο	φονοι	φονα	φοναι	φονÏ	Ï†Î¿Î½Ï Î¹	φονω