νεκα

Etymologi

ναω (“gå”) + -εκ (“agent som utför verb”)

Substantiv

νεκα (νεκα)

1. varelse

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	νεκεν	νεκειν	νεκον	νεκοιν	νεκαν	νεκαιν	Î½ÎµÎºÏ Î½	Î½ÎµÎºÏ Î¹Î½	νεκων
Ergativ	νεκεϧ	νεκειϧ	νεκοϧ	νεκοιϧ	νεκαϧ	νεκαιϧ	Î½ÎµÎºÏ Ï§	Î½ÎµÎºÏ Î¹Ï§	νεκωϧ
Dativ	νεκεσ	νεκεισ	νεκοσ	νεκοισ	νεκασ	νεκαισ	Î½ÎµÎºÏ Ïƒ	Î½ÎµÎºÏ Î¹Ïƒ	νεκωσ
Lokativ	νεκεμ	νεκειμ	νεκομ	νεκοιμ	νεκαμ	νεκαιμ	Î½ÎµÎºÏ Î¼	Î½ÎµÎºÏ Î¹Î¼	νεκωμ
Ablativ	νεκεϥ	νεκειϥ	νεκοϥ	νεκοιϥ	νεκαϥ	νεκαιϥ	Î½ÎµÎºÏ Ï¥	Î½ÎµÎºÏ Î¹Ï¥	νεκωϥ
Instrumentalis	νεκεφ	νεκειφ	νεκοφ	νεκοιφ	νεκαφ	νεκαιφ	Î½ÎµÎºÏ Ï†	Î½ÎµÎºÏ Î¹Ï†	νεκωφ
Abessiv	νεκεθ	νεκειθ	νεκοθ	νεκοιθ	νεκαθ	νεκαιθ	Î½ÎµÎºÏ Î¸	Î½ÎµÎºÏ Î¹Î¸	νεκωθ
Essiv formal	νεκεγ	νεκειγ	νεκογ	νεκοιγ	νεκαγ	νεκαιγ	Î½ÎµÎºÏ Î³	Î½ÎµÎºÏ Î¹Î³	νεκωγ
Kausativ	νεκελ	νεκειλ	νεκολ	νεκοιλ	νεκαλ	νεκαιλ	Î½ÎµÎºÏ Î»	Î½ÎµÎºÏ Î¹Î»	νεκωλ
Substantivkasus
Genitiv	νεκεβ	νεκειβ	νεκοβ	νεκοιβ	νεκαβ	νεκαιβ	Î½ÎµÎºÏ Î²	Î½ÎµÎºÏ Î¹Î²	νεκωβ
Essiv-modal	νεκεχ	νεκειχ	νεκοχ	νεκοιχ	νεκαχ	νεκαιχ	Î½ÎµÎºÏ Ï‡	Î½ÎµÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	νεκερ	νεκειρ	νεκορ	νεκοιρ	νεκαρ	νεκαιρ	Î½ÎµÎºÏ Ï	Î½ÎµÎºÏ Î¹Ï	νεκωρ
Kasuslös form
	νεκε	νεκει	νεκο	νεκοι	νεκα	νεκαι	νεκÏ	Î½ÎµÎºÏ Î¹	νεκω