μαϧοκα

Etymologi

Från μαϧαω (“att hända”) + -οκ (“”)

Substantiv

μαϧοκα (μαϧοκα)

1. händelse, fall

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	μαϧοκεν	μαϧοκειν	μαϧοκον	μαϧοκοιν	μαϧοκαν	μαϧοκαιν	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î½	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¹Î½	μαϧοκων
Ergativ	μαϧοκεϧ	μαϧοκειϧ	μαϧοκοϧ	μαϧοκοιϧ	μαϧοκαϧ	μαϧοκαιϧ	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Ï§	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¹Ï§	μαϧοκωϧ
Dativ	μαϧοκεσ	μαϧοκεισ	μαϧοκοσ	μαϧοκοισ	μαϧοκασ	μαϧοκαισ	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Ïƒ	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¹Ïƒ	μαϧοκωσ
Lokativ	μαϧοκεμ	μαϧοκειμ	μαϧοκομ	μαϧοκοιμ	μαϧοκαμ	μαϧοκαιμ	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¼	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¹Î¼	μαϧοκωμ
Ablativ	μαϧοκεϥ	μαϧοκειϥ	μαϧοκοϥ	μαϧοκοιϥ	μαϧοκαϥ	μαϧοκαιϥ	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Ï¥	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¹Ï¥	μαϧοκωϥ
Instrumentalis	μαϧοκεφ	μαϧοκειφ	μαϧοκοφ	μαϧοκοιφ	μαϧοκαφ	μαϧοκαιφ	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Ï†	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¹Ï†	μαϧοκωφ
Abessiv	μαϧοκεθ	μαϧοκειθ	μαϧοκοθ	μαϧοκοιθ	μαϧοκαθ	μαϧοκαιθ	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¸	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¹Î¸	μαϧοκωθ
Essiv formal	μαϧοκεγ	μαϧοκειγ	μαϧοκογ	μαϧοκοιγ	μαϧοκαγ	μαϧοκαιγ	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î³	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¹Î³	μαϧοκωγ
Kausativ	μαϧοκελ	μαϧοκειλ	μαϧοκολ	μαϧοκοιλ	μαϧοκαλ	μαϧοκαιλ	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î»	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¹Î»	μαϧοκωλ
Substantivkasus
Genitiv	μαϧοκεβ	μαϧοκειβ	μαϧοκοβ	μαϧοκοιβ	μαϧοκαβ	μαϧοκαιβ	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î²	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¹Î²	μαϧοκωβ
Essiv-modal	μαϧοκεχ	μαϧοκειχ	μαϧοκοχ	μαϧοκοιχ	μαϧοκαχ	μαϧοκαιχ	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Ï‡	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	μαϧοκερ	μαϧοκειρ	μαϧοκορ	μαϧοκοιρ	μαϧοκαρ	μαϧοκαιρ	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Ï	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¹Ï	μαϧοκωρ
Kasuslös form
	μαϧοκε	μαϧοκει	μαϧοκο	μαϧοκοι	μαϧοκα	μαϧοκαι	μαϧοκÏ	Î¼Î±Ï§Î¿ÎºÏ Î¹	μαϧοκω