μαϧοκα

Etymologi

Från μαϧαω (“att hända”) + -οκ (“”)

Substantiv

μαϧοκα (μαϧοκα)

1. händelse, fall

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	μαϧοκεν	μαϧοκειν	μαϧοκον	μαϧοκοιν	μαϧοκαν	μαϧοκαιν	μαϧοκυν	μαϧοκυιν	μαϧοκων
Ergativ	μαϧοκεϧ	μαϧοκειϧ	μαϧοκοϧ	μαϧοκοιϧ	μαϧοκαϧ	μαϧοκαιϧ	μαϧοκυϧ	μαϧοκυιϧ	μαϧοκωϧ
Dativ	μαϧοκεσ	μαϧοκεισ	μαϧοκοσ	μαϧοκοισ	μαϧοκασ	μαϧοκαισ	μαϧοκυσ	μαϧοκυισ	μαϧοκωσ
Lokativ	μαϧοκεμ	μαϧοκειμ	μαϧοκομ	μαϧοκοιμ	μαϧοκαμ	μαϧοκαιμ	μαϧοκυμ	μαϧοκυιμ	μαϧοκωμ
Ablativ	μαϧοκεϥ	μαϧοκειϥ	μαϧοκοϥ	μαϧοκοιϥ	μαϧοκαϥ	μαϧοκαιϥ	μαϧοκυϥ	μαϧοκυιϥ	μαϧοκωϥ
Instrumentalis	μαϧοκεφ	μαϧοκειφ	μαϧοκοφ	μαϧοκοιφ	μαϧοκαφ	μαϧοκαιφ	μαϧοκυφ	μαϧοκυιφ	μαϧοκωφ
Abessiv	μαϧοκεθ	μαϧοκειθ	μαϧοκοθ	μαϧοκοιθ	μαϧοκαθ	μαϧοκαιθ	μαϧοκυθ	μαϧοκυιθ	μαϧοκωθ
Essiv formal	μαϧοκεγ	μαϧοκειγ	μαϧοκογ	μαϧοκοιγ	μαϧοκαγ	μαϧοκαιγ	μαϧοκυγ	μαϧοκυιγ	μαϧοκωγ
Kausativ	μαϧοκελ	μαϧοκειλ	μαϧοκολ	μαϧοκοιλ	μαϧοκαλ	μαϧοκαιλ	μαϧοκυλ	μαϧοκυιλ	μαϧοκωλ
Substantivkasus
Genitiv	μαϧοκεβ	μαϧοκειβ	μαϧοκοβ	μαϧοκοιβ	μαϧοκαβ	μαϧοκαιβ	μαϧοκυβ	μαϧοκυιβ	μαϧοκωβ
Essiv-modal	μαϧοκεχ	μαϧοκειχ	μαϧοκοχ	μαϧοκοιχ	μαϧοκαχ	μαϧοκαιχ	μαϧοκυχ	μαϧοκυιχ	ωχ
Komitativ	μαϧοκερ	μαϧοκειρ	μαϧοκορ	μαϧοκοιρ	μαϧοκαρ	μαϧοκαιρ	μαϧοκυρ	μαϧοκυιρ	μαϧοκωρ
Kasuslös form
	μαϧοκε	μαϧοκει	μαϧοκο	μαϧοκοι	μαϧοκα	μαϧοκαι	μαϧοκυ	μαϧοκυι	μαϧοκω