ϣεκα

Etymologi

ϣαϛ (“ung”) + -εκ (“person som”)

Substantiv

ϣεκα (ϣεκα)

1. ungdom

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ϣεκαεν	ϣεκαειν	ϣεκαον	ϣεκαοιν	ϣεκααν	ϣεκααιν	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î½	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¹Î½	ϣεκαων
Ergativ	ϣεκαεϧ	ϣεκαειϧ	ϣεκαοϧ	ϣεκαοιϧ	ϣεκααϧ	ϣεκααιϧ	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Ï§	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¹Ï§	ϣεκαωϧ
Dativ	ϣεκαεσ	ϣεκαεισ	ϣεκαοσ	ϣεκαοισ	ϣεκαασ	ϣεκααισ	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Ïƒ	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¹Ïƒ	ϣεκαωσ
Lokativ	ϣεκαεμ	ϣεκαειμ	ϣεκαομ	ϣεκαοιμ	ϣεκααμ	ϣεκααιμ	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¼	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¹Î¼	ϣεκαωμ
Ablativ	ϣεκαεϥ	ϣεκαειϥ	ϣεκαοϥ	ϣεκαοιϥ	ϣεκααϥ	ϣεκααιϥ	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Ï¥	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¹Ï¥	ϣεκαωϥ
Instrumentalis	ϣεκαεφ	ϣεκαειφ	ϣεκαοφ	ϣεκαοιφ	ϣεκααφ	ϣεκααιφ	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Ï†	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¹Ï†	ϣεκαωφ
Abessiv	ϣεκαεθ	ϣεκαειθ	ϣεκαοθ	ϣεκαοιθ	ϣεκααθ	ϣεκααιθ	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¸	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¹Î¸	ϣεκαωθ
Essiv formal	ϣεκαεγ	ϣεκαειγ	ϣεκαογ	ϣεκαοιγ	ϣεκααγ	ϣεκααιγ	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î³	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¹Î³	ϣεκαωγ
Kausativ	ϣεκαελ	ϣεκαειλ	ϣεκαολ	ϣεκαοιλ	ϣεκααλ	ϣεκααιλ	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î»	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¹Î»	ϣεκαωλ
Substantivkasus
Genitiv	ϣεκαεβ	ϣεκαειβ	ϣεκαοβ	ϣεκαοιβ	ϣεκααβ	ϣεκααιβ	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î²	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¹Î²	ϣεκαωβ
Essiv-modal	ϣεκαεχ	ϣεκαειχ	ϣεκαοχ	ϣεκαοιχ	ϣεκααχ	ϣεκααιχ	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Ï‡	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ϣεκαερ	ϣεκαειρ	ϣεκαορ	ϣεκαοιρ	ϣεκααρ	ϣεκααιρ	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Ï	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¹Ï	ϣεκαωρ
Kasuslös form
	ϣεκαε	ϣεκαει	ϣεκαο	ϣεκαοι	ϣεκαα	ϣεκααι	ϣεκαÏ	Ï£ÎµÎºÎ±Ï Î¹	ϣεκαω