χὡτεκα

Substantiv

χὡτεκα (χὡτεκα)

1. politiker

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	χὡτεκεν	χὡτεκειν	χὡτεκον	χὡτεκοιν	χὡτεκαν	χὡτεκαιν	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î½	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¹Î½	χὡτεκων
Ergativ	χὡτεκεϧ	χὡτεκειϧ	χὡτεκοϧ	χὡτεκοιϧ	χὡτεκαϧ	χὡτεκαιϧ	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Ï§	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¹Ï§	χὡτεκωϧ
Dativ	χὡτεκεσ	χὡτεκεισ	χὡτεκοσ	χὡτεκοισ	χὡτεκασ	χὡτεκαισ	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Ïƒ	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¹Ïƒ	χὡτεκωσ
Lokativ	χὡτεκεμ	χὡτεκειμ	χὡτεκομ	χὡτεκοιμ	χὡτεκαμ	χὡτεκαιμ	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¼	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¹Î¼	χὡτεκωμ
Ablativ	χὡτεκεϥ	χὡτεκειϥ	χὡτεκοϥ	χὡτεκοιϥ	χὡτεκαϥ	χὡτεκαιϥ	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Ï¥	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¹Ï¥	χὡτεκωϥ
Instrumentalis	χὡτεκεφ	χὡτεκειφ	χὡτεκοφ	χὡτεκοιφ	χὡτεκαφ	χὡτεκαιφ	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Ï†	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¹Ï†	χὡτεκωφ
Abessiv	χὡτεκεθ	χὡτεκειθ	χὡτεκοθ	χὡτεκοιθ	χὡτεκαθ	χὡτεκαιθ	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¸	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¹Î¸	χὡτεκωθ
Essiv formal	χὡτεκεγ	χὡτεκειγ	χὡτεκογ	χὡτεκοιγ	χὡτεκαγ	χὡτεκαιγ	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î³	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¹Î³	χὡτεκωγ
Kausativ	χὡτεκελ	χὡτεκειλ	χὡτεκολ	χὡτεκοιλ	χὡτεκαλ	χὡτεκαιλ	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î»	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¹Î»	χὡτεκωλ
Substantivkasus
Genitiv	χὡτεκεβ	χὡτεκειβ	χὡτεκοβ	χὡτεκοιβ	χὡτεκαβ	χὡτεκαιβ	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î²	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¹Î²	χὡτεκωβ
Essiv-modal	χὡτεκεχ	χὡτεκειχ	χὡτεκοχ	χὡτεκοιχ	χὡτεκαχ	χὡτεκαιχ	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Ï‡	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	χὡτεκερ	χὡτεκειρ	χὡτεκορ	χὡτεκοιρ	χὡτεκαρ	χὡτεκαιρ	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Ï	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¹Ï	χὡτεκωρ
Kasuslös form
	χὡτεκε	χὡτεκει	χὡτεκο	χὡτεκοι	χὡτεκα	χὡτεκαι	χὡτεκÏ	Ï‡á½¡Ï„ÎµÎºÏ Î¹	χὡτεκω