χὡτεκα

Substantiv

χὡτεκα (χὡτεκα)

1. politiker

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	χὡτεκεν	χὡτεκειν	χὡτεκον	χὡτεκοιν	χὡτεκαν	χὡτεκαιν	χὡτεκυν	χὡτεκυιν	χὡτεκων
Ergativ	χὡτεκεϧ	χὡτεκειϧ	χὡτεκοϧ	χὡτεκοιϧ	χὡτεκαϧ	χὡτεκαιϧ	χὡτεκυϧ	χὡτεκυιϧ	χὡτεκωϧ
Dativ	χὡτεκεσ	χὡτεκεισ	χὡτεκοσ	χὡτεκοισ	χὡτεκασ	χὡτεκαισ	χὡτεκυσ	χὡτεκυισ	χὡτεκωσ
Lokativ	χὡτεκεμ	χὡτεκειμ	χὡτεκομ	χὡτεκοιμ	χὡτεκαμ	χὡτεκαιμ	χὡτεκυμ	χὡτεκυιμ	χὡτεκωμ
Ablativ	χὡτεκεϥ	χὡτεκειϥ	χὡτεκοϥ	χὡτεκοιϥ	χὡτεκαϥ	χὡτεκαιϥ	χὡτεκυϥ	χὡτεκυιϥ	χὡτεκωϥ
Instrumentalis	χὡτεκεφ	χὡτεκειφ	χὡτεκοφ	χὡτεκοιφ	χὡτεκαφ	χὡτεκαιφ	χὡτεκυφ	χὡτεκυιφ	χὡτεκωφ
Abessiv	χὡτεκεθ	χὡτεκειθ	χὡτεκοθ	χὡτεκοιθ	χὡτεκαθ	χὡτεκαιθ	χὡτεκυθ	χὡτεκυιθ	χὡτεκωθ
Essiv formal	χὡτεκεγ	χὡτεκειγ	χὡτεκογ	χὡτεκοιγ	χὡτεκαγ	χὡτεκαιγ	χὡτεκυγ	χὡτεκυιγ	χὡτεκωγ
Kausativ	χὡτεκελ	χὡτεκειλ	χὡτεκολ	χὡτεκοιλ	χὡτεκαλ	χὡτεκαιλ	χὡτεκυλ	χὡτεκυιλ	χὡτεκωλ
Substantivkasus
Genitiv	χὡτεκεβ	χὡτεκειβ	χὡτεκοβ	χὡτεκοιβ	χὡτεκαβ	χὡτεκαιβ	χὡτεκυβ	χὡτεκυιβ	χὡτεκωβ
Essiv-modal	χὡτεκεχ	χὡτεκειχ	χὡτεκοχ	χὡτεκοιχ	χὡτεκαχ	χὡτεκαιχ	χὡτεκυχ	χὡτεκυιχ	ωχ
Komitativ	χὡτεκερ	χὡτεκειρ	χὡτεκορ	χὡτεκοιρ	χὡτεκαρ	χὡτεκαιρ	χὡτεκυρ	χὡτεκυιρ	χὡτεκωρ
Kasuslös form
	χὡτεκε	χὡτεκει	χὡτεκο	χὡτεκοι	χὡτεκα	χὡτεκαι	χὡτεκυ	χὡτεκυι	χὡτεκω