φεωσεκα

Etymologi

φεωσαω (“ordna, styra upp”) + -εκ (“personsubstantiv av verb”)

Substantiv

φεωσεκα (φεωσεκα)

1. polisman, ordningsman, polis

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	φεωσεκεν	φεωσεκειν	φεωσεκον	φεωσεκοιν	φεωσεκαν	φεωσεκαιν	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î½	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¹Î½	φεωσεκων
Ergativ	φεωσεκεϧ	φεωσεκειϧ	φεωσεκοϧ	φεωσεκοιϧ	φεωσεκαϧ	φεωσεκαιϧ	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Ï§	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¹Ï§	φεωσεκωϧ
Dativ	φεωσεκεσ	φεωσεκεισ	φεωσεκοσ	φεωσεκοισ	φεωσεκασ	φεωσεκαισ	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Ïƒ	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¹Ïƒ	φεωσεκωσ
Lokativ	φεωσεκεμ	φεωσεκειμ	φεωσεκομ	φεωσεκοιμ	φεωσεκαμ	φεωσεκαιμ	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¼	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¹Î¼	φεωσεκωμ
Ablativ	φεωσεκεϥ	φεωσεκειϥ	φεωσεκοϥ	φεωσεκοιϥ	φεωσεκαϥ	φεωσεκαιϥ	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Ï¥	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¹Ï¥	φεωσεκωϥ
Instrumentalis	φεωσεκεφ	φεωσεκειφ	φεωσεκοφ	φεωσεκοιφ	φεωσεκαφ	φεωσεκαιφ	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Ï†	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¹Ï†	φεωσεκωφ
Abessiv	φεωσεκεθ	φεωσεκειθ	φεωσεκοθ	φεωσεκοιθ	φεωσεκαθ	φεωσεκαιθ	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¸	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¹Î¸	φεωσεκωθ
Essiv formal	φεωσεκεγ	φεωσεκειγ	φεωσεκογ	φεωσεκοιγ	φεωσεκαγ	φεωσεκαιγ	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î³	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¹Î³	φεωσεκωγ
Kausativ	φεωσεκελ	φεωσεκειλ	φεωσεκολ	φεωσεκοιλ	φεωσεκαλ	φεωσεκαιλ	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î»	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¹Î»	φεωσεκωλ
Substantivkasus
Genitiv	φεωσεκεβ	φεωσεκειβ	φεωσεκοβ	φεωσεκοιβ	φεωσεκαβ	φεωσεκαιβ	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î²	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¹Î²	φεωσεκωβ
Essiv-modal	φεωσεκεχ	φεωσεκειχ	φεωσεκοχ	φεωσεκοιχ	φεωσεκαχ	φεωσεκαιχ	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Ï‡	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	φεωσεκερ	φεωσεκειρ	φεωσεκορ	φεωσεκοιρ	φεωσεκαρ	φεωσεκαιρ	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Ï	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¹Ï	φεωσεκωρ
Kasuslös form
	φεωσεκε	φεωσεκει	φεωσεκο	φεωσεκοι	φεωσεκα	φεωσεκαι	φεωσεκÏ	Ï†ÎµÏ‰ÏƒÎµÎºÏ Î¹	φεωσεκω

Härledningar

• φεωσεμα (“polis, polisen (organisation), polisstyrka”)