σμἱρα

Etymologi

Slaviskt ursprung

Substantiv

σμἱρα (σμἱρα)

1. orm

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	σμἱρεν	σμἱρειν	σμἱρον	σμἱροιν	σμἱραν	σμἱραιν	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î½	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¹Î½	σμἱρων
Ergativ	σμἱρεϧ	σμἱρειϧ	σμἱροϧ	σμἱροιϧ	σμἱραϧ	σμἱραιϧ	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Ï§	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¹Ï§	σμἱρωϧ
Dativ	σμἱρεσ	σμἱρεισ	σμἱροσ	σμἱροισ	σμἱρασ	σμἱραισ	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Ïƒ	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¹Ïƒ	σμἱρωσ
Lokativ	σμἱρεμ	σμἱρειμ	σμἱρομ	σμἱροιμ	σμἱραμ	σμἱραιμ	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¼	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¹Î¼	σμἱρωμ
Ablativ	σμἱρεϥ	σμἱρειϥ	σμἱροϥ	σμἱροιϥ	σμἱραϥ	σμἱραιϥ	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Ï¥	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¹Ï¥	σμἱρωϥ
Instrumentalis	σμἱρεφ	σμἱρειφ	σμἱροφ	σμἱροιφ	σμἱραφ	σμἱραιφ	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Ï†	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¹Ï†	σμἱρωφ
Abessiv	σμἱρεθ	σμἱρειθ	σμἱροθ	σμἱροιθ	σμἱραθ	σμἱραιθ	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¸	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¹Î¸	σμἱρωθ
Essiv formal	σμἱρεγ	σμἱρειγ	σμἱρογ	σμἱροιγ	σμἱραγ	σμἱραιγ	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î³	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¹Î³	σμἱρωγ
Kausativ	σμἱρελ	σμἱρειλ	σμἱρολ	σμἱροιλ	σμἱραλ	σμἱραιλ	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î»	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¹Î»	σμἱρωλ
Substantivkasus
Genitiv	σμἱρεβ	σμἱρειβ	σμἱροβ	σμἱροιβ	σμἱραβ	σμἱραιβ	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î²	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¹Î²	σμἱρωβ
Essiv-modal	σμἱρεχ	σμἱρειχ	σμἱροχ	σμἱροιχ	σμἱραχ	σμἱραιχ	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Ï‡	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	σμἱρερ	σμἱρειρ	σμἱρορ	σμἱροιρ	σμἱραρ	σμἱραιρ	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Ï	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¹Ï	σμἱρωρ
Kasuslös form
	σμἱρε	σμἱρει	σμἱρο	σμἱροι	σμἱρα	σμἱραι	σμἱρÏ	ÏƒÎ¼á¼±ÏÏ Î¹	σμἱρω