σμἱρα

Etymologi

Slaviskt ursprung

Substantiv

σμἱρα (σμἱρα)

1. orm

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	σμἱρεν	σμἱρειν	σμἱρον	σμἱροιν	σμἱραν	σμἱραιν	σμἱρυν	σμἱρυιν	σμἱρων
Ergativ	σμἱρεϧ	σμἱρειϧ	σμἱροϧ	σμἱροιϧ	σμἱραϧ	σμἱραιϧ	σμἱρυϧ	σμἱρυιϧ	σμἱρωϧ
Dativ	σμἱρεσ	σμἱρεισ	σμἱροσ	σμἱροισ	σμἱρασ	σμἱραισ	σμἱρυσ	σμἱρυισ	σμἱρωσ
Lokativ	σμἱρεμ	σμἱρειμ	σμἱρομ	σμἱροιμ	σμἱραμ	σμἱραιμ	σμἱρυμ	σμἱρυιμ	σμἱρωμ
Ablativ	σμἱρεϥ	σμἱρειϥ	σμἱροϥ	σμἱροιϥ	σμἱραϥ	σμἱραιϥ	σμἱρυϥ	σμἱρυιϥ	σμἱρωϥ
Instrumentalis	σμἱρεφ	σμἱρειφ	σμἱροφ	σμἱροιφ	σμἱραφ	σμἱραιφ	σμἱρυφ	σμἱρυιφ	σμἱρωφ
Abessiv	σμἱρεθ	σμἱρειθ	σμἱροθ	σμἱροιθ	σμἱραθ	σμἱραιθ	σμἱρυθ	σμἱρυιθ	σμἱρωθ
Essiv formal	σμἱρεγ	σμἱρειγ	σμἱρογ	σμἱροιγ	σμἱραγ	σμἱραιγ	σμἱρυγ	σμἱρυιγ	σμἱρωγ
Kausativ	σμἱρελ	σμἱρειλ	σμἱρολ	σμἱροιλ	σμἱραλ	σμἱραιλ	σμἱρυλ	σμἱρυιλ	σμἱρωλ
Substantivkasus
Genitiv	σμἱρεβ	σμἱρειβ	σμἱροβ	σμἱροιβ	σμἱραβ	σμἱραιβ	σμἱρυβ	σμἱρυιβ	σμἱρωβ
Essiv-modal	σμἱρεχ	σμἱρειχ	σμἱροχ	σμἱροιχ	σμἱραχ	σμἱραιχ	σμἱρυχ	σμἱρυιχ	ωχ
Komitativ	σμἱρερ	σμἱρειρ	σμἱρορ	σμἱροιρ	σμἱραρ	σμἱραιρ	σμἱρυρ	σμἱρυιρ	σμἱρωρ
Kasuslös form
	σμἱρε	σμἱρει	σμἱρο	σμἱροι	σμἱρα	σμἱραι	σμἱρυ	σμἱρυι	σμἱρω