σακα

Etymologi

σαω (“göra”) + -ακ (“objekt som utför”)

Substantiv

σακα (σακα)

1. server, datorserver

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	σακεν	σακειν	σακον	σακοιν	σακαν	σακαιν	ÏƒÎ±ÎºÏ Î½	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¹Î½	σακων
Ergativ	σακεϧ	σακειϧ	σακοϧ	σακοιϧ	σακαϧ	σακαιϧ	ÏƒÎ±ÎºÏ Ï§	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¹Ï§	σακωϧ
Dativ	σακεσ	σακεισ	σακοσ	σακοισ	σακασ	σακαισ	ÏƒÎ±ÎºÏ Ïƒ	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¹Ïƒ	σακωσ
Lokativ	σακεμ	σακειμ	σακομ	σακοιμ	σακαμ	σακαιμ	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¼	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¹Î¼	σακωμ
Ablativ	σακεϥ	σακειϥ	σακοϥ	σακοιϥ	σακαϥ	σακαιϥ	ÏƒÎ±ÎºÏ Ï¥	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¹Ï¥	σακωϥ
Instrumentalis	σακεφ	σακειφ	σακοφ	σακοιφ	σακαφ	σακαιφ	ÏƒÎ±ÎºÏ Ï†	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¹Ï†	σακωφ
Abessiv	σακεθ	σακειθ	σακοθ	σακοιθ	σακαθ	σακαιθ	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¸	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¹Î¸	σακωθ
Essiv formal	σακεγ	σακειγ	σακογ	σακοιγ	σακαγ	σακαιγ	ÏƒÎ±ÎºÏ Î³	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¹Î³	σακωγ
Kausativ	σακελ	σακειλ	σακολ	σακοιλ	σακαλ	σακαιλ	ÏƒÎ±ÎºÏ Î»	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¹Î»	σακωλ
Substantivkasus
Genitiv	σακεβ	σακειβ	σακοβ	σακοιβ	σακαβ	σακαιβ	ÏƒÎ±ÎºÏ Î²	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¹Î²	σακωβ
Essiv-modal	σακεχ	σακειχ	σακοχ	σακοιχ	σακαχ	σακαιχ	ÏƒÎ±ÎºÏ Ï‡	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	σακερ	σακειρ	σακορ	σακοιρ	σακαρ	σακαιρ	ÏƒÎ±ÎºÏ Ï	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¹Ï	σακωρ
Kasuslös form
	σακε	σακει	σακο	σακοι	σακα	σακαι	σακÏ	ÏƒÎ±ÎºÏ Î¹	σακω