σακα

Etymologi

σαω (“göra”) + -ακ (“objekt som utför”)

Substantiv

σακα (σακα)

1. server, datorserver

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	σακεν	σακειν	σακον	σακοιν	σακαν	σακαιν	σακυν	σακυιν	σακων
Ergativ	σακεϧ	σακειϧ	σακοϧ	σακοιϧ	σακαϧ	σακαιϧ	σακυϧ	σακυιϧ	σακωϧ
Dativ	σακεσ	σακεισ	σακοσ	σακοισ	σακασ	σακαισ	σακυσ	σακυισ	σακωσ
Lokativ	σακεμ	σακειμ	σακομ	σακοιμ	σακαμ	σακαιμ	σακυμ	σακυιμ	σακωμ
Ablativ	σακεϥ	σακειϥ	σακοϥ	σακοιϥ	σακαϥ	σακαιϥ	σακυϥ	σακυιϥ	σακωϥ
Instrumentalis	σακεφ	σακειφ	σακοφ	σακοιφ	σακαφ	σακαιφ	σακυφ	σακυιφ	σακωφ
Abessiv	σακεθ	σακειθ	σακοθ	σακοιθ	σακαθ	σακαιθ	σακυθ	σακυιθ	σακωθ
Essiv formal	σακεγ	σακειγ	σακογ	σακοιγ	σακαγ	σακαιγ	σακυγ	σακυιγ	σακωγ
Kausativ	σακελ	σακειλ	σακολ	σακοιλ	σακαλ	σακαιλ	σακυλ	σακυιλ	σακωλ
Substantivkasus
Genitiv	σακεβ	σακειβ	σακοβ	σακοιβ	σακαβ	σακαιβ	σακυβ	σακυιβ	σακωβ
Essiv-modal	σακεχ	σακειχ	σακοχ	σακοιχ	σακαχ	σακαιχ	σακυχ	σακυιχ	ωχ
Komitativ	σακερ	σακειρ	σακορ	σακοιρ	σακαρ	σακαιρ	σακυρ	σακυιρ	σακωρ
Kasuslös form
	σακε	σακει	σακο	σακοι	σακα	σακαι	σακυ	σακυι	σακω