μοννα

Substantiv

μοννα (μοννα)

1. insida, innanför (med lokativ), inåt (med allativ), inne (med lokativ)

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	μοννεν	μοννειν	μοννον	μοννοιν	μονναν	μονναιν	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î½	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¹Î½	μοννων
Ergativ	μοννεϧ	μοννειϧ	μοννοϧ	μοννοιϧ	μονναϧ	μονναιϧ	Î¼Î¿Î½Î½Ï Ï§	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¹Ï§	μοννωϧ
Dativ	μοννεσ	μοννεισ	μοννοσ	μοννοισ	μοννασ	μονναισ	Î¼Î¿Î½Î½Ï Ïƒ	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¹Ïƒ	μοννωσ
Lokativ	μοννεμ	μοννειμ	μοννομ	μοννοιμ	μονναμ	μονναιμ	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¼	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¹Î¼	μοννωμ
Ablativ	μοννεϥ	μοννειϥ	μοννοϥ	μοννοιϥ	μονναϥ	μονναιϥ	Î¼Î¿Î½Î½Ï Ï¥	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¹Ï¥	μοννωϥ
Instrumentalis	μοννεφ	μοννειφ	μοννοφ	μοννοιφ	μονναφ	μονναιφ	Î¼Î¿Î½Î½Ï Ï†	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¹Ï†	μοννωφ
Abessiv	μοννεθ	μοννειθ	μοννοθ	μοννοιθ	μονναθ	μονναιθ	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¸	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¹Î¸	μοννωθ
Essiv formal	μοννεγ	μοννειγ	μοννογ	μοννοιγ	μονναγ	μονναιγ	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î³	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¹Î³	μοννωγ
Kausativ	μοννελ	μοννειλ	μοννολ	μοννοιλ	μονναλ	μονναιλ	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î»	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¹Î»	μοννωλ
Substantivkasus
Genitiv	μοννεβ	μοννειβ	μοννοβ	μοννοιβ	μονναβ	μονναιβ	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î²	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¹Î²	μοννωβ
Essiv-modal	μοννεχ	μοννειχ	μοννοχ	μοννοιχ	μονναχ	μονναιχ	Î¼Î¿Î½Î½Ï Ï‡	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	μοννερ	μοννειρ	μοννορ	μοννοιρ	μονναρ	μονναιρ	Î¼Î¿Î½Î½Ï Ï	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¹Ï	μοννωρ
Kasuslös form
	μοννε	μοννει	μοννο	μοννοι	μοννα	μονναι	μοννÏ	Î¼Î¿Î½Î½Ï Î¹	μοννω