μοννα

Substantiv

μοννα (μοννα)

1. insida, innanför (med lokativ), inåt (med allativ), inne (med lokativ)

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	μοννεν	μοννειν	μοννον	μοννοιν	μονναν	μονναιν	μοννυν	μοννυιν	μοννων
Ergativ	μοννεϧ	μοννειϧ	μοννοϧ	μοννοιϧ	μονναϧ	μονναιϧ	μοννυϧ	μοννυιϧ	μοννωϧ
Dativ	μοννεσ	μοννεισ	μοννοσ	μοννοισ	μοννασ	μονναισ	μοννυσ	μοννυισ	μοννωσ
Lokativ	μοννεμ	μοννειμ	μοννομ	μοννοιμ	μονναμ	μονναιμ	μοννυμ	μοννυιμ	μοννωμ
Ablativ	μοννεϥ	μοννειϥ	μοννοϥ	μοννοιϥ	μονναϥ	μονναιϥ	μοννυϥ	μοννυιϥ	μοννωϥ
Instrumentalis	μοννεφ	μοννειφ	μοννοφ	μοννοιφ	μονναφ	μονναιφ	μοννυφ	μοννυιφ	μοννωφ
Abessiv	μοννεθ	μοννειθ	μοννοθ	μοννοιθ	μονναθ	μονναιθ	μοννυθ	μοννυιθ	μοννωθ
Essiv formal	μοννεγ	μοννειγ	μοννογ	μοννοιγ	μονναγ	μονναιγ	μοννυγ	μοννυιγ	μοννωγ
Kausativ	μοννελ	μοννειλ	μοννολ	μοννοιλ	μονναλ	μονναιλ	μοννυλ	μοννυιλ	μοννωλ
Substantivkasus
Genitiv	μοννεβ	μοννειβ	μοννοβ	μοννοιβ	μονναβ	μονναιβ	μοννυβ	μοννυιβ	μοννωβ
Essiv-modal	μοννεχ	μοννειχ	μοννοχ	μοννοιχ	μονναχ	μονναιχ	μοννυχ	μοννυιχ	ωχ
Komitativ	μοννερ	μοννειρ	μοννορ	μοννοιρ	μονναρ	μονναιρ	μοννυρ	μοννυιρ	μοννωρ
Kasuslös form
	μοννε	μοννει	μοννο	μοννοι	μοννα	μονναι	μοννυ	μοννυι	μοννω