κραπα

Substantiv

κραπα (κραπα)

1. svans
2. slut, coda, ände, bak

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	κραπεν	κραπειν	κραπον	κραποιν	κραπαν	κραπαιν	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î½	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¹Î½	κραπων
Ergativ	κραπεϧ	κραπειϧ	κραποϧ	κραποιϧ	κραπαϧ	κραπαιϧ	ÎºÏÎ±Ï€Ï Ï§	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¹Ï§	κραπωϧ
Dativ	κραπεσ	κραπεισ	κραποσ	κραποισ	κραπασ	κραπαισ	ÎºÏÎ±Ï€Ï Ïƒ	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¹Ïƒ	κραπωσ
Lokativ	κραπεμ	κραπειμ	κραπομ	κραποιμ	κραπαμ	κραπαιμ	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¼	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¹Î¼	κραπωμ
Ablativ	κραπεϥ	κραπειϥ	κραποϥ	κραποιϥ	κραπαϥ	κραπαιϥ	ÎºÏÎ±Ï€Ï Ï¥	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¹Ï¥	κραπωϥ
Instrumentalis	κραπεφ	κραπειφ	κραποφ	κραποιφ	κραπαφ	κραπαιφ	ÎºÏÎ±Ï€Ï Ï†	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¹Ï†	κραπωφ
Abessiv	κραπεθ	κραπειθ	κραποθ	κραποιθ	κραπαθ	κραπαιθ	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¸	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¹Î¸	κραπωθ
Essiv formal	κραπεγ	κραπειγ	κραπογ	κραποιγ	κραπαγ	κραπαιγ	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î³	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¹Î³	κραπωγ
Kausativ	κραπελ	κραπειλ	κραπολ	κραποιλ	κραπαλ	κραπαιλ	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î»	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¹Î»	κραπωλ
Substantivkasus
Genitiv	κραπεβ	κραπειβ	κραποβ	κραποιβ	κραπαβ	κραπαιβ	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î²	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¹Î²	κραπωβ
Essiv-modal	κραπεχ	κραπειχ	κραποχ	κραποιχ	κραπαχ	κραπαιχ	ÎºÏÎ±Ï€Ï Ï‡	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	κραπερ	κραπειρ	κραπορ	κραποιρ	κραπαρ	κραπαιρ	ÎºÏÎ±Ï€Ï Ï	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¹Ï	κραπωρ
Kasuslös form
	κραπε	κραπει	κραπο	κραποι	κραπα	κραπαι	κραπÏ	ÎºÏÎ±Ï€Ï Î¹	κραπω