κραπα

Substantiv

κραπα (κραπα)

1. svans
2. slut, coda, ände, bak

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	κραπεν	κραπειν	κραπον	κραποιν	κραπαν	κραπαιν	κραπυν	κραπυιν	κραπων
Ergativ	κραπεϧ	κραπειϧ	κραποϧ	κραποιϧ	κραπαϧ	κραπαιϧ	κραπυϧ	κραπυιϧ	κραπωϧ
Dativ	κραπεσ	κραπεισ	κραποσ	κραποισ	κραπασ	κραπαισ	κραπυσ	κραπυισ	κραπωσ
Lokativ	κραπεμ	κραπειμ	κραπομ	κραποιμ	κραπαμ	κραπαιμ	κραπυμ	κραπυιμ	κραπωμ
Ablativ	κραπεϥ	κραπειϥ	κραποϥ	κραποιϥ	κραπαϥ	κραπαιϥ	κραπυϥ	κραπυιϥ	κραπωϥ
Instrumentalis	κραπεφ	κραπειφ	κραποφ	κραποιφ	κραπαφ	κραπαιφ	κραπυφ	κραπυιφ	κραπωφ
Abessiv	κραπεθ	κραπειθ	κραποθ	κραποιθ	κραπαθ	κραπαιθ	κραπυθ	κραπυιθ	κραπωθ
Essiv formal	κραπεγ	κραπειγ	κραπογ	κραποιγ	κραπαγ	κραπαιγ	κραπυγ	κραπυιγ	κραπωγ
Kausativ	κραπελ	κραπειλ	κραπολ	κραποιλ	κραπαλ	κραπαιλ	κραπυλ	κραπυιλ	κραπωλ
Substantivkasus
Genitiv	κραπεβ	κραπειβ	κραποβ	κραποιβ	κραπαβ	κραπαιβ	κραπυβ	κραπυιβ	κραπωβ
Essiv-modal	κραπεχ	κραπειχ	κραποχ	κραποιχ	κραπαχ	κραπαιχ	κραπυχ	κραπυιχ	ωχ
Komitativ	κραπερ	κραπειρ	κραπορ	κραποιρ	κραπαρ	κραπαιρ	κραπυρ	κραπυιρ	κραπωρ
Kasuslös form
	κραπε	κραπει	κραπο	κραποι	κραπα	κραπαι	κραπυ	κραπυι	κραπω