ωτοκιχα

Substantiv

ωτοκιχα (ωτοκιχα)

1. krona

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ωτοκιχεν	ωτοκιχειν	ωτοκιχον	ωτοκιχοιν	ωτοκιχαν	ωτοκιχαιν	ωτοκιχυν	ωτοκιχυιν	ωτοκιχων
Ergativ	ωτοκιχεϧ	ωτοκιχειϧ	ωτοκιχοϧ	ωτοκιχοιϧ	ωτοκιχαϧ	ωτοκιχαιϧ	ωτοκιχυϧ	ωτοκιχυιϧ	ωτοκιχωϧ
Dativ	ωτοκιχεσ	ωτοκιχεισ	ωτοκιχοσ	ωτοκιχοισ	ωτοκιχασ	ωτοκιχαισ	ωτοκιχυσ	ωτοκιχυισ	ωτοκιχωσ
Lokativ	ωτοκιχεμ	ωτοκιχειμ	ωτοκιχομ	ωτοκιχοιμ	ωτοκιχαμ	ωτοκιχαιμ	ωτοκιχυμ	ωτοκιχυιμ	ωτοκιχωμ
Ablativ	ωτοκιχεϥ	ωτοκιχειϥ	ωτοκιχοϥ	ωτοκιχοιϥ	ωτοκιχαϥ	ωτοκιχαιϥ	ωτοκιχυϥ	ωτοκιχυιϥ	ωτοκιχωϥ
Instrumentalis	ωτοκιχεφ	ωτοκιχειφ	ωτοκιχοφ	ωτοκιχοιφ	ωτοκιχαφ	ωτοκιχαιφ	ωτοκιχυφ	ωτοκιχυιφ	ωτοκιχωφ
Abessiv	ωτοκιχεθ	ωτοκιχειθ	ωτοκιχοθ	ωτοκιχοιθ	ωτοκιχαθ	ωτοκιχαιθ	ωτοκιχυθ	ωτοκιχυιθ	ωτοκιχωθ
Essiv formal	ωτοκιχεγ	ωτοκιχειγ	ωτοκιχογ	ωτοκιχοιγ	ωτοκιχαγ	ωτοκιχαιγ	ωτοκιχυγ	ωτοκιχυιγ	ωτοκιχωγ
Kausativ	ωτοκιχελ	ωτοκιχειλ	ωτοκιχολ	ωτοκιχοιλ	ωτοκιχαλ	ωτοκιχαιλ	ωτοκιχυλ	ωτοκιχυιλ	ωτοκιχωλ
Substantivkasus
Genitiv	ωτοκιχεβ	ωτοκιχειβ	ωτοκιχοβ	ωτοκιχοιβ	ωτοκιχαβ	ωτοκιχαιβ	ωτοκιχυβ	ωτοκιχυιβ	ωτοκιχωβ
Essiv-modal	ωτοκιχεχ	ωτοκιχειχ	ωτοκιχοχ	ωτοκιχοιχ	ωτοκιχαχ	ωτοκιχαιχ	ωτοκιχυχ	ωτοκιχυιχ	ωχ
Komitativ	ωτοκιχερ	ωτοκιχειρ	ωτοκιχορ	ωτοκιχοιρ	ωτοκιχαρ	ωτοκιχαιρ	ωτοκιχυρ	ωτοκιχυιρ	ωτοκιχωρ
Kasuslös form
	ωτοκιχε	ωτοκιχει	ωτοκιχο	ωτοκιχοι	ωτοκιχα	ωτοκιχαι	ωτοκιχυ	ωτοκιχυι	ωτοκιχω