ωτοκιχα

Substantiv

ωτοκιχα (ωτοκιχα)

1. krona

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ωτοκιχεν	ωτοκιχειν	ωτοκιχον	ωτοκιχοιν	ωτοκιχαν	ωτοκιχαιν	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î½	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¹Î½	ωτοκιχων
Ergativ	ωτοκιχεϧ	ωτοκιχειϧ	ωτοκιχοϧ	ωτοκιχοιϧ	ωτοκιχαϧ	ωτοκιχαιϧ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Ï§	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¹Ï§	ωτοκιχωϧ
Dativ	ωτοκιχεσ	ωτοκιχεισ	ωτοκιχοσ	ωτοκιχοισ	ωτοκιχασ	ωτοκιχαισ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Ïƒ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¹Ïƒ	ωτοκιχωσ
Lokativ	ωτοκιχεμ	ωτοκιχειμ	ωτοκιχομ	ωτοκιχοιμ	ωτοκιχαμ	ωτοκιχαιμ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¼	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¹Î¼	ωτοκιχωμ
Ablativ	ωτοκιχεϥ	ωτοκιχειϥ	ωτοκιχοϥ	ωτοκιχοιϥ	ωτοκιχαϥ	ωτοκιχαιϥ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Ï¥	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¹Ï¥	ωτοκιχωϥ
Instrumentalis	ωτοκιχεφ	ωτοκιχειφ	ωτοκιχοφ	ωτοκιχοιφ	ωτοκιχαφ	ωτοκιχαιφ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Ï†	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¹Ï†	ωτοκιχωφ
Abessiv	ωτοκιχεθ	ωτοκιχειθ	ωτοκιχοθ	ωτοκιχοιθ	ωτοκιχαθ	ωτοκιχαιθ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¸	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¹Î¸	ωτοκιχωθ
Essiv formal	ωτοκιχεγ	ωτοκιχειγ	ωτοκιχογ	ωτοκιχοιγ	ωτοκιχαγ	ωτοκιχαιγ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î³	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¹Î³	ωτοκιχωγ
Kausativ	ωτοκιχελ	ωτοκιχειλ	ωτοκιχολ	ωτοκιχοιλ	ωτοκιχαλ	ωτοκιχαιλ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î»	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¹Î»	ωτοκιχωλ
Substantivkasus
Genitiv	ωτοκιχεβ	ωτοκιχειβ	ωτοκιχοβ	ωτοκιχοιβ	ωτοκιχαβ	ωτοκιχαιβ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î²	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¹Î²	ωτοκιχωβ
Essiv-modal	ωτοκιχεχ	ωτοκιχειχ	ωτοκιχοχ	ωτοκιχοιχ	ωτοκιχαχ	ωτοκιχαιχ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Ï‡	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ωτοκιχερ	ωτοκιχειρ	ωτοκιχορ	ωτοκιχοιρ	ωτοκιχαρ	ωτοκιχαιρ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Ï	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¹Ï	ωτοκιχωρ
Kasuslös form
	ωτοκιχε	ωτοκιχει	ωτοκιχο	ωτοκιχοι	ωτοκιχα	ωτοκιχαι	ωτοκιχÏ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÎ¹Ï‡Ï Î¹	ωτοκιχω