σμἑδα

Substantiv

σμἑδα (σμἑδα)

1. ägg

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	σμἑδεν	σμἑδειν	σμἑδον	σμἑδοιν	σμἑδαν	σμἑδαιν	σμἑδυν	σμἑδυιν	σμἑδων
Ergativ	σμἑδεϧ	σμἑδειϧ	σμἑδοϧ	σμἑδοιϧ	σμἑδαϧ	σμἑδαιϧ	σμἑδυϧ	σμἑδυιϧ	σμἑδωϧ
Dativ	σμἑδεσ	σμἑδεισ	σμἑδοσ	σμἑδοισ	σμἑδασ	σμἑδαισ	σμἑδυσ	σμἑδυισ	σμἑδωσ
Lokativ	σμἑδεμ	σμἑδειμ	σμἑδομ	σμἑδοιμ	σμἑδαμ	σμἑδαιμ	σμἑδυμ	σμἑδυιμ	σμἑδωμ
Ablativ	σμἑδεϥ	σμἑδειϥ	σμἑδοϥ	σμἑδοιϥ	σμἑδαϥ	σμἑδαιϥ	σμἑδυϥ	σμἑδυιϥ	σμἑδωϥ
Instrumentalis	σμἑδεφ	σμἑδειφ	σμἑδοφ	σμἑδοιφ	σμἑδαφ	σμἑδαιφ	σμἑδυφ	σμἑδυιφ	σμἑδωφ
Abessiv	σμἑδεθ	σμἑδειθ	σμἑδοθ	σμἑδοιθ	σμἑδαθ	σμἑδαιθ	σμἑδυθ	σμἑδυιθ	σμἑδωθ
Essiv formal	σμἑδεγ	σμἑδειγ	σμἑδογ	σμἑδοιγ	σμἑδαγ	σμἑδαιγ	σμἑδυγ	σμἑδυιγ	σμἑδωγ
Kausativ	σμἑδελ	σμἑδειλ	σμἑδολ	σμἑδοιλ	σμἑδαλ	σμἑδαιλ	σμἑδυλ	σμἑδυιλ	σμἑδωλ
Substantivkasus
Genitiv	σμἑδεβ	σμἑδειβ	σμἑδοβ	σμἑδοιβ	σμἑδαβ	σμἑδαιβ	σμἑδυβ	σμἑδυιβ	σμἑδωβ
Essiv-modal	σμἑδεχ	σμἑδειχ	σμἑδοχ	σμἑδοιχ	σμἑδαχ	σμἑδαιχ	σμἑδυχ	σμἑδυιχ	ωχ
Komitativ	σμἑδερ	σμἑδειρ	σμἑδορ	σμἑδοιρ	σμἑδαρ	σμἑδαιρ	σμἑδυρ	σμἑδυιρ	σμἑδωρ
Kasuslös form
	σμἑδε	σμἑδει	σμἑδο	σμἑδοι	σμἑδα	σμἑδαι	σμἑδυ	σμἑδυι	σμἑδω