σμἑδα

Substantiv

σμἑδα (σμἑδα)

1. ägg

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	σμἑδεν	σμἑδειν	σμἑδον	σμἑδοιν	σμἑδαν	σμἑδαιν	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î½	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¹Î½	σμἑδων
Ergativ	σμἑδεϧ	σμἑδειϧ	σμἑδοϧ	σμἑδοιϧ	σμἑδαϧ	σμἑδαιϧ	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Ï§	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¹Ï§	σμἑδωϧ
Dativ	σμἑδεσ	σμἑδεισ	σμἑδοσ	σμἑδοισ	σμἑδασ	σμἑδαισ	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Ïƒ	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¹Ïƒ	σμἑδωσ
Lokativ	σμἑδεμ	σμἑδειμ	σμἑδομ	σμἑδοιμ	σμἑδαμ	σμἑδαιμ	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¼	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¹Î¼	σμἑδωμ
Ablativ	σμἑδεϥ	σμἑδειϥ	σμἑδοϥ	σμἑδοιϥ	σμἑδαϥ	σμἑδαιϥ	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Ï¥	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¹Ï¥	σμἑδωϥ
Instrumentalis	σμἑδεφ	σμἑδειφ	σμἑδοφ	σμἑδοιφ	σμἑδαφ	σμἑδαιφ	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Ï†	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¹Ï†	σμἑδωφ
Abessiv	σμἑδεθ	σμἑδειθ	σμἑδοθ	σμἑδοιθ	σμἑδαθ	σμἑδαιθ	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¸	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¹Î¸	σμἑδωθ
Essiv formal	σμἑδεγ	σμἑδειγ	σμἑδογ	σμἑδοιγ	σμἑδαγ	σμἑδαιγ	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î³	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¹Î³	σμἑδωγ
Kausativ	σμἑδελ	σμἑδειλ	σμἑδολ	σμἑδοιλ	σμἑδαλ	σμἑδαιλ	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î»	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¹Î»	σμἑδωλ
Substantivkasus
Genitiv	σμἑδεβ	σμἑδειβ	σμἑδοβ	σμἑδοιβ	σμἑδαβ	σμἑδαιβ	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î²	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¹Î²	σμἑδωβ
Essiv-modal	σμἑδεχ	σμἑδειχ	σμἑδοχ	σμἑδοιχ	σμἑδαχ	σμἑδαιχ	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Ï‡	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	σμἑδερ	σμἑδειρ	σμἑδορ	σμἑδοιρ	σμἑδαρ	σμἑδαιρ	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Ï	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¹Ï	σμἑδωρ
Kasuslös form
	σμἑδε	σμἑδει	σμἑδο	σμἑδοι	σμἑδα	σμἑδαι	σμἑδÏ	ÏƒÎ¼á¼‘Î´Ï Î¹	σμἑδω