βεκβικα

Etymologi

βεκβαϛ (“glad”) + -ικ (“abstrakt substantiv av verb”)

Substantiv

βεκβικα (βεκβικα)

1. glädje, lycka

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	βεκβικεν	βεκβικειν	βεκβικον	βεκβικοιν	βεκβικαν	βεκβικαιν	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î½	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¹Î½	βεκβικων
Ergativ	βεκβικεϧ	βεκβικειϧ	βεκβικοϧ	βεκβικοιϧ	βεκβικαϧ	βεκβικαιϧ	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Ï§	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¹Ï§	βεκβικωϧ
Dativ	βεκβικεσ	βεκβικεισ	βεκβικοσ	βεκβικοισ	βεκβικασ	βεκβικαισ	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Ïƒ	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¹Ïƒ	βεκβικωσ
Lokativ	βεκβικεμ	βεκβικειμ	βεκβικομ	βεκβικοιμ	βεκβικαμ	βεκβικαιμ	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¼	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¹Î¼	βεκβικωμ
Ablativ	βεκβικεϥ	βεκβικειϥ	βεκβικοϥ	βεκβικοιϥ	βεκβικαϥ	βεκβικαιϥ	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Ï¥	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¹Ï¥	βεκβικωϥ
Instrumentalis	βεκβικεφ	βεκβικειφ	βεκβικοφ	βεκβικοιφ	βεκβικαφ	βεκβικαιφ	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Ï†	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¹Ï†	βεκβικωφ
Abessiv	βεκβικεθ	βεκβικειθ	βεκβικοθ	βεκβικοιθ	βεκβικαθ	βεκβικαιθ	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¸	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¹Î¸	βεκβικωθ
Essiv formal	βεκβικεγ	βεκβικειγ	βεκβικογ	βεκβικοιγ	βεκβικαγ	βεκβικαιγ	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î³	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¹Î³	βεκβικωγ
Kausativ	βεκβικελ	βεκβικειλ	βεκβικολ	βεκβικοιλ	βεκβικαλ	βεκβικαιλ	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î»	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¹Î»	βεκβικωλ
Substantivkasus
Genitiv	βεκβικεβ	βεκβικειβ	βεκβικοβ	βεκβικοιβ	βεκβικαβ	βεκβικαιβ	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î²	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¹Î²	βεκβικωβ
Essiv-modal	βεκβικεχ	βεκβικειχ	βεκβικοχ	βεκβικοιχ	βεκβικαχ	βεκβικαιχ	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Ï‡	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	βεκβικερ	βεκβικειρ	βεκβικορ	βεκβικοιρ	βεκβικαρ	βεκβικαιρ	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Ï	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¹Ï	βεκβικωρ
Kasuslös form
	βεκβικε	βεκβικει	βεκβικο	βεκβικοι	βεκβικα	βεκβικαι	βεκβικÏ	Î²ÎµÎºÎ²Î¹ÎºÏ Î¹	βεκβικω