ἡομνακα

Etymologi

ἡομναω (“suga”) + -ακ (“agent som utför verb”)

Substantiv

ἡομνακα (ἡομνακα)

1. dammsugare
2. toffel

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ἡομνακεν	ἡομνακειν	ἡομνακον	ἡομνακοιν	ἡομνακαν	ἡομνακαιν	ἡομνακυν	ἡομνακυιν	ἡομνακων
Ergativ	ἡομνακεϧ	ἡομνακειϧ	ἡομνακοϧ	ἡομνακοιϧ	ἡομνακαϧ	ἡομνακαιϧ	ἡομνακυϧ	ἡομνακυιϧ	ἡομνακωϧ
Dativ	ἡομνακεσ	ἡομνακεισ	ἡομνακοσ	ἡομνακοισ	ἡομνακασ	ἡομνακαισ	ἡομνακυσ	ἡομνακυισ	ἡομνακωσ
Lokativ	ἡομνακεμ	ἡομνακειμ	ἡομνακομ	ἡομνακοιμ	ἡομνακαμ	ἡομνακαιμ	ἡομνακυμ	ἡομνακυιμ	ἡομνακωμ
Ablativ	ἡομνακεϥ	ἡομνακειϥ	ἡομνακοϥ	ἡομνακοιϥ	ἡομνακαϥ	ἡομνακαιϥ	ἡομνακυϥ	ἡομνακυιϥ	ἡομνακωϥ
Instrumentalis	ἡομνακεφ	ἡομνακειφ	ἡομνακοφ	ἡομνακοιφ	ἡομνακαφ	ἡομνακαιφ	ἡομνακυφ	ἡομνακυιφ	ἡομνακωφ
Abessiv	ἡομνακεθ	ἡομνακειθ	ἡομνακοθ	ἡομνακοιθ	ἡομνακαθ	ἡομνακαιθ	ἡομνακυθ	ἡομνακυιθ	ἡομνακωθ
Essiv formal	ἡομνακεγ	ἡομνακειγ	ἡομνακογ	ἡομνακοιγ	ἡομνακαγ	ἡομνακαιγ	ἡομνακυγ	ἡομνακυιγ	ἡομνακωγ
Kausativ	ἡομνακελ	ἡομνακειλ	ἡομνακολ	ἡομνακοιλ	ἡομνακαλ	ἡομνακαιλ	ἡομνακυλ	ἡομνακυιλ	ἡομνακωλ
Substantivkasus
Genitiv	ἡομνακεβ	ἡομνακειβ	ἡομνακοβ	ἡομνακοιβ	ἡομνακαβ	ἡομνακαιβ	ἡομνακυβ	ἡομνακυιβ	ἡομνακωβ
Essiv-modal	ἡομνακεχ	ἡομνακειχ	ἡομνακοχ	ἡομνακοιχ	ἡομνακαχ	ἡομνακαιχ	ἡομνακυχ	ἡομνακυιχ	ωχ
Komitativ	ἡομνακερ	ἡομνακειρ	ἡομνακορ	ἡομνακοιρ	ἡομνακαρ	ἡομνακαιρ	ἡομνακυρ	ἡομνακυιρ	ἡομνακωρ
Kasuslös form
	ἡομνακε	ἡομνακει	ἡομνακο	ἡομνακοι	ἡομνακα	ἡομνακαι	ἡομνακυ	ἡομνακυι	ἡομνακω