ἡομνακα

Etymologi

ἡομναω (“suga”) + -ακ (“agent som utför verb”)

Substantiv

ἡομνακα (ἡομνακα)

1. dammsugare
2. toffel

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ἡομνακεν	ἡομνακειν	ἡομνακον	ἡομνακοιν	ἡομνακαν	ἡομνακαιν	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î½	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¹Î½	ἡομνακων
Ergativ	ἡομνακεϧ	ἡομνακειϧ	ἡομνακοϧ	ἡομνακοιϧ	ἡομνακαϧ	ἡομνακαιϧ	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Ï§	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¹Ï§	ἡομνακωϧ
Dativ	ἡομνακεσ	ἡομνακεισ	ἡομνακοσ	ἡομνακοισ	ἡομνακασ	ἡομνακαισ	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Ïƒ	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¹Ïƒ	ἡομνακωσ
Lokativ	ἡομνακεμ	ἡομνακειμ	ἡομνακομ	ἡομνακοιμ	ἡομνακαμ	ἡομνακαιμ	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¼	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¹Î¼	ἡομνακωμ
Ablativ	ἡομνακεϥ	ἡομνακειϥ	ἡομνακοϥ	ἡομνακοιϥ	ἡομνακαϥ	ἡομνακαιϥ	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Ï¥	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¹Ï¥	ἡομνακωϥ
Instrumentalis	ἡομνακεφ	ἡομνακειφ	ἡομνακοφ	ἡομνακοιφ	ἡομνακαφ	ἡομνακαιφ	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Ï†	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¹Ï†	ἡομνακωφ
Abessiv	ἡομνακεθ	ἡομνακειθ	ἡομνακοθ	ἡομνακοιθ	ἡομνακαθ	ἡομνακαιθ	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¸	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¹Î¸	ἡομνακωθ
Essiv formal	ἡομνακεγ	ἡομνακειγ	ἡομνακογ	ἡομνακοιγ	ἡομνακαγ	ἡομνακαιγ	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î³	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¹Î³	ἡομνακωγ
Kausativ	ἡομνακελ	ἡομνακειλ	ἡομνακολ	ἡομνακοιλ	ἡομνακαλ	ἡομνακαιλ	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î»	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¹Î»	ἡομνακωλ
Substantivkasus
Genitiv	ἡομνακεβ	ἡομνακειβ	ἡομνακοβ	ἡομνακοιβ	ἡομνακαβ	ἡομνακαιβ	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î²	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¹Î²	ἡομνακωβ
Essiv-modal	ἡομνακεχ	ἡομνακειχ	ἡομνακοχ	ἡομνακοιχ	ἡομνακαχ	ἡομνακαιχ	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Ï‡	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ἡομνακερ	ἡομνακειρ	ἡομνακορ	ἡομνακοιρ	ἡομνακαρ	ἡομνακαιρ	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Ï	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¹Ï	ἡομνακωρ
Kasuslös form
	ἡομνακε	ἡομνακει	ἡομνακο	ἡομνακοι	ἡομνακα	ἡομνακαι	ἡομνακÏ	á¼¡Î¿Î¼Î½Î±ÎºÏ Î¹	ἡομνακω