χιποχικα

Etyomologi

χιπαω (“måste svara”) i jussivmodus (måste svara) + -ικ (“abstrakt av verb”)

Substantiv

χιποχικα (χιποχικα)

1. ansvar

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	χιποχικεν	χιποχικειν	χιποχικον	χιποχικοιν	χιποχικαν	χιποχικαιν	χιποχικυν	χιποχικυιν	χιποχικων
Ergativ	χιποχικεϧ	χιποχικειϧ	χιποχικοϧ	χιποχικοιϧ	χιποχικαϧ	χιποχικαιϧ	χιποχικυϧ	χιποχικυιϧ	χιποχικωϧ
Dativ	χιποχικεσ	χιποχικεισ	χιποχικοσ	χιποχικοισ	χιποχικασ	χιποχικαισ	χιποχικυσ	χιποχικυισ	χιποχικωσ
Lokativ	χιποχικεμ	χιποχικειμ	χιποχικομ	χιποχικοιμ	χιποχικαμ	χιποχικαιμ	χιποχικυμ	χιποχικυιμ	χιποχικωμ
Ablativ	χιποχικεϥ	χιποχικειϥ	χιποχικοϥ	χιποχικοιϥ	χιποχικαϥ	χιποχικαιϥ	χιποχικυϥ	χιποχικυιϥ	χιποχικωϥ
Instrumentalis	χιποχικεφ	χιποχικειφ	χιποχικοφ	χιποχικοιφ	χιποχικαφ	χιποχικαιφ	χιποχικυφ	χιποχικυιφ	χιποχικωφ
Abessiv	χιποχικεθ	χιποχικειθ	χιποχικοθ	χιποχικοιθ	χιποχικαθ	χιποχικαιθ	χιποχικυθ	χιποχικυιθ	χιποχικωθ
Essiv formal	χιποχικεγ	χιποχικειγ	χιποχικογ	χιποχικοιγ	χιποχικαγ	χιποχικαιγ	χιποχικυγ	χιποχικυιγ	χιποχικωγ
Kausativ	χιποχικελ	χιποχικειλ	χιποχικολ	χιποχικοιλ	χιποχικαλ	χιποχικαιλ	χιποχικυλ	χιποχικυιλ	χιποχικωλ
Substantivkasus
Genitiv	χιποχικεβ	χιποχικειβ	χιποχικοβ	χιποχικοιβ	χιποχικαβ	χιποχικαιβ	χιποχικυβ	χιποχικυιβ	χιποχικωβ
Essiv-modal	χιποχικεχ	χιποχικειχ	χιποχικοχ	χιποχικοιχ	χιποχικαχ	χιποχικαιχ	χιποχικυχ	χιποχικυιχ	ωχ
Komitativ	χιποχικερ	χιποχικειρ	χιποχικορ	χιποχικοιρ	χιποχικαρ	χιποχικαιρ	χιποχικυρ	χιποχικυιρ	χιποχικωρ
Kasuslös form
	χιποχικε	χιποχικει	χιποχικο	χιποχικοι	χιποχικα	χιποχικαι	χιποχικυ	χιποχικυι	χιποχικω