ἡωχκα

Substantiv

ἡωχκα (ἡωχκα)

1. slem
2. gegga

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ἡωχκεν	ἡωχκειν	ἡωχκον	ἡωχκοιν	ἡωχκαν	ἡωχκαιν	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î½	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¹Î½	ἡωχκων
Ergativ	ἡωχκεϧ	ἡωχκειϧ	ἡωχκοϧ	ἡωχκοιϧ	ἡωχκαϧ	ἡωχκαιϧ	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Ï§	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¹Ï§	ἡωχκωϧ
Dativ	ἡωχκεσ	ἡωχκεισ	ἡωχκοσ	ἡωχκοισ	ἡωχκασ	ἡωχκαισ	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Ïƒ	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¹Ïƒ	ἡωχκωσ
Lokativ	ἡωχκεμ	ἡωχκειμ	ἡωχκομ	ἡωχκοιμ	ἡωχκαμ	ἡωχκαιμ	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¼	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¹Î¼	ἡωχκωμ
Ablativ	ἡωχκεϥ	ἡωχκειϥ	ἡωχκοϥ	ἡωχκοιϥ	ἡωχκαϥ	ἡωχκαιϥ	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Ï¥	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¹Ï¥	ἡωχκωϥ
Instrumentalis	ἡωχκεφ	ἡωχκειφ	ἡωχκοφ	ἡωχκοιφ	ἡωχκαφ	ἡωχκαιφ	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Ï†	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¹Ï†	ἡωχκωφ
Abessiv	ἡωχκεθ	ἡωχκειθ	ἡωχκοθ	ἡωχκοιθ	ἡωχκαθ	ἡωχκαιθ	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¸	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¹Î¸	ἡωχκωθ
Essiv formal	ἡωχκεγ	ἡωχκειγ	ἡωχκογ	ἡωχκοιγ	ἡωχκαγ	ἡωχκαιγ	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î³	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¹Î³	ἡωχκωγ
Kausativ	ἡωχκελ	ἡωχκειλ	ἡωχκολ	ἡωχκοιλ	ἡωχκαλ	ἡωχκαιλ	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î»	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¹Î»	ἡωχκωλ
Substantivkasus
Genitiv	ἡωχκεβ	ἡωχκειβ	ἡωχκοβ	ἡωχκοιβ	ἡωχκαβ	ἡωχκαιβ	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î²	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¹Î²	ἡωχκωβ
Essiv-modal	ἡωχκεχ	ἡωχκειχ	ἡωχκοχ	ἡωχκοιχ	ἡωχκαχ	ἡωχκαιχ	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Ï‡	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ἡωχκερ	ἡωχκειρ	ἡωχκορ	ἡωχκοιρ	ἡωχκαρ	ἡωχκαιρ	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Ï	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¹Ï	ἡωχκωρ
Kasuslös form
	ἡωχκε	ἡωχκει	ἡωχκο	ἡωχκοι	ἡωχκα	ἡωχκαι	ἡωχκÏ	á¼¡Ï‰Ï‡ÎºÏ Î¹	ἡωχκω