ϧονσκα

Etymologi

ϧο (“idag/dag”) + νἑσαω (“ta fram”) + -οκ (“subst av verb”), ihopdragning av ϧο(ϧι)νἑσοκα (det som frambringar dagen)

Substantiv

ϧονσκα (ϧονσκα)

1. fönster

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ϧονσκεν	ϧονσκειν	ϧονσκον	ϧονσκοιν	ϧονσκαν	ϧονσκαιν	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î½	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¹Î½	ϧονσκων
Ergativ	ϧονσκεϧ	ϧονσκειϧ	ϧονσκοϧ	ϧονσκοιϧ	ϧονσκαϧ	ϧονσκαιϧ	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Ï§	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¹Ï§	ϧονσκωϧ
Dativ	ϧονσκεσ	ϧονσκεισ	ϧονσκοσ	ϧονσκοισ	ϧονσκασ	ϧονσκαισ	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Ïƒ	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¹Ïƒ	ϧονσκωσ
Lokativ	ϧονσκεμ	ϧονσκειμ	ϧονσκομ	ϧονσκοιμ	ϧονσκαμ	ϧονσκαιμ	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¼	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¹Î¼	ϧονσκωμ
Ablativ	ϧονσκεϥ	ϧονσκειϥ	ϧονσκοϥ	ϧονσκοιϥ	ϧονσκαϥ	ϧονσκαιϥ	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Ï¥	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¹Ï¥	ϧονσκωϥ
Instrumentalis	ϧονσκεφ	ϧονσκειφ	ϧονσκοφ	ϧονσκοιφ	ϧονσκαφ	ϧονσκαιφ	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Ï†	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¹Ï†	ϧονσκωφ
Abessiv	ϧονσκεθ	ϧονσκειθ	ϧονσκοθ	ϧονσκοιθ	ϧονσκαθ	ϧονσκαιθ	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¸	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¹Î¸	ϧονσκωθ
Essiv formal	ϧονσκεγ	ϧονσκειγ	ϧονσκογ	ϧονσκοιγ	ϧονσκαγ	ϧονσκαιγ	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î³	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¹Î³	ϧονσκωγ
Kausativ	ϧονσκελ	ϧονσκειλ	ϧονσκολ	ϧονσκοιλ	ϧονσκαλ	ϧονσκαιλ	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î»	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¹Î»	ϧονσκωλ
Substantivkasus
Genitiv	ϧονσκεβ	ϧονσκειβ	ϧονσκοβ	ϧονσκοιβ	ϧονσκαβ	ϧονσκαιβ	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î²	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¹Î²	ϧονσκωβ
Essiv-modal	ϧονσκεχ	ϧονσκειχ	ϧονσκοχ	ϧονσκοιχ	ϧονσκαχ	ϧονσκαιχ	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Ï‡	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ϧονσκερ	ϧονσκειρ	ϧονσκορ	ϧονσκοιρ	ϧονσκαρ	ϧονσκαιρ	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Ï	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¹Ï	ϧονσκωρ
Kasuslös form
	ϧονσκε	ϧονσκει	ϧονσκο	ϧονσκοι	ϧονσκα	ϧονσκαι	ϧονσκÏ	Ï§Î¿Î½ÏƒÎºÏ Î¹	ϧονσκω