ϧονσκα

Etymologi

ϧο (“idag/dag”) + νἑσαω (“ta fram”) + -οκ (“subst av verb”), ihopdragning av ϧο(ϧι)νἑσοκα (det som frambringar dagen)

Substantiv

ϧονσκα (ϧονσκα)

1. fönster

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ϧονσκεν	ϧονσκειν	ϧονσκον	ϧονσκοιν	ϧονσκαν	ϧονσκαιν	ϧονσκυν	ϧονσκυιν	ϧονσκων
Ergativ	ϧονσκεϧ	ϧονσκειϧ	ϧονσκοϧ	ϧονσκοιϧ	ϧονσκαϧ	ϧονσκαιϧ	ϧονσκυϧ	ϧονσκυιϧ	ϧονσκωϧ
Dativ	ϧονσκεσ	ϧονσκεισ	ϧονσκοσ	ϧονσκοισ	ϧονσκασ	ϧονσκαισ	ϧονσκυσ	ϧονσκυισ	ϧονσκωσ
Lokativ	ϧονσκεμ	ϧονσκειμ	ϧονσκομ	ϧονσκοιμ	ϧονσκαμ	ϧονσκαιμ	ϧονσκυμ	ϧονσκυιμ	ϧονσκωμ
Ablativ	ϧονσκεϥ	ϧονσκειϥ	ϧονσκοϥ	ϧονσκοιϥ	ϧονσκαϥ	ϧονσκαιϥ	ϧονσκυϥ	ϧονσκυιϥ	ϧονσκωϥ
Instrumentalis	ϧονσκεφ	ϧονσκειφ	ϧονσκοφ	ϧονσκοιφ	ϧονσκαφ	ϧονσκαιφ	ϧονσκυφ	ϧονσκυιφ	ϧονσκωφ
Abessiv	ϧονσκεθ	ϧονσκειθ	ϧονσκοθ	ϧονσκοιθ	ϧονσκαθ	ϧονσκαιθ	ϧονσκυθ	ϧονσκυιθ	ϧονσκωθ
Essiv formal	ϧονσκεγ	ϧονσκειγ	ϧονσκογ	ϧονσκοιγ	ϧονσκαγ	ϧονσκαιγ	ϧονσκυγ	ϧονσκυιγ	ϧονσκωγ
Kausativ	ϧονσκελ	ϧονσκειλ	ϧονσκολ	ϧονσκοιλ	ϧονσκαλ	ϧονσκαιλ	ϧονσκυλ	ϧονσκυιλ	ϧονσκωλ
Substantivkasus
Genitiv	ϧονσκεβ	ϧονσκειβ	ϧονσκοβ	ϧονσκοιβ	ϧονσκαβ	ϧονσκαιβ	ϧονσκυβ	ϧονσκυιβ	ϧονσκωβ
Essiv-modal	ϧονσκεχ	ϧονσκειχ	ϧονσκοχ	ϧονσκοιχ	ϧονσκαχ	ϧονσκαιχ	ϧονσκυχ	ϧονσκυιχ	ωχ
Komitativ	ϧονσκερ	ϧονσκειρ	ϧονσκορ	ϧονσκοιρ	ϧονσκαρ	ϧονσκαιρ	ϧονσκυρ	ϧονσκυιρ	ϧονσκωρ
Kasuslös form
	ϧονσκε	ϧονσκει	ϧονσκο	ϧονσκοι	ϧονσκα	ϧονσκαι	ϧονσκυ	ϧονσκυι	ϧονσκω