ϥοχαμεμα

Etymologi

ϥοχαμαω (“bestämma”) + -εμ (“grupp som gör”)

Substantiv

ϥοχαμεμα (ϥοχαμεμα)

1. myndighet

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ϥοχαμεμεν	ϥοχαμεμειν	ϥοχαμεμον	ϥοχαμεμοιν	ϥοχαμεμαν	ϥοχαμεμαιν	ϥοχαμεμυν	ϥοχαμεμυιν	ϥοχαμεμων
Ergativ	ϥοχαμεμεϧ	ϥοχαμεμειϧ	ϥοχαμεμοϧ	ϥοχαμεμοιϧ	ϥοχαμεμαϧ	ϥοχαμεμαιϧ	ϥοχαμεμυϧ	ϥοχαμεμυιϧ	ϥοχαμεμωϧ
Dativ	ϥοχαμεμεσ	ϥοχαμεμεισ	ϥοχαμεμοσ	ϥοχαμεμοισ	ϥοχαμεμασ	ϥοχαμεμαισ	ϥοχαμεμυσ	ϥοχαμεμυισ	ϥοχαμεμωσ
Lokativ	ϥοχαμεμεμ	ϥοχαμεμειμ	ϥοχαμεμομ	ϥοχαμεμοιμ	ϥοχαμεμαμ	ϥοχαμεμαιμ	ϥοχαμεμυμ	ϥοχαμεμυιμ	ϥοχαμεμωμ
Ablativ	ϥοχαμεμεϥ	ϥοχαμεμειϥ	ϥοχαμεμοϥ	ϥοχαμεμοιϥ	ϥοχαμεμαϥ	ϥοχαμεμαιϥ	ϥοχαμεμυϥ	ϥοχαμεμυιϥ	ϥοχαμεμωϥ
Instrumentalis	ϥοχαμεμεφ	ϥοχαμεμειφ	ϥοχαμεμοφ	ϥοχαμεμοιφ	ϥοχαμεμαφ	ϥοχαμεμαιφ	ϥοχαμεμυφ	ϥοχαμεμυιφ	ϥοχαμεμωφ
Abessiv	ϥοχαμεμεθ	ϥοχαμεμειθ	ϥοχαμεμοθ	ϥοχαμεμοιθ	ϥοχαμεμαθ	ϥοχαμεμαιθ	ϥοχαμεμυθ	ϥοχαμεμυιθ	ϥοχαμεμωθ
Essiv formal	ϥοχαμεμεγ	ϥοχαμεμειγ	ϥοχαμεμογ	ϥοχαμεμοιγ	ϥοχαμεμαγ	ϥοχαμεμαιγ	ϥοχαμεμυγ	ϥοχαμεμυιγ	ϥοχαμεμωγ
Kausativ	ϥοχαμεμελ	ϥοχαμεμειλ	ϥοχαμεμολ	ϥοχαμεμοιλ	ϥοχαμεμαλ	ϥοχαμεμαιλ	ϥοχαμεμυλ	ϥοχαμεμυιλ	ϥοχαμεμωλ
Substantivkasus
Genitiv	ϥοχαμεμεβ	ϥοχαμεμειβ	ϥοχαμεμοβ	ϥοχαμεμοιβ	ϥοχαμεμαβ	ϥοχαμεμαιβ	ϥοχαμεμυβ	ϥοχαμεμυιβ	ϥοχαμεμωβ
Essiv-modal	ϥοχαμεμεχ	ϥοχαμεμειχ	ϥοχαμεμοχ	ϥοχαμεμοιχ	ϥοχαμεμαχ	ϥοχαμεμαιχ	ϥοχαμεμυχ	ϥοχαμεμυιχ	ωχ
Komitativ	ϥοχαμεμερ	ϥοχαμεμειρ	ϥοχαμεμορ	ϥοχαμεμοιρ	ϥοχαμεμαρ	ϥοχαμεμαιρ	ϥοχαμεμυρ	ϥοχαμεμυιρ	ϥοχαμεμωρ
Kasuslös form
	ϥοχαμεμε	ϥοχαμεμει	ϥοχαμεμο	ϥοχαμεμοι	ϥοχαμεμα	ϥοχαμεμαι	ϥοχαμεμυ	ϥοχαμεμυι	ϥοχαμεμω