ϛωτοσοκα

Etymologi

Från ϛωτοσαω (“att fästa”) + -οκ (“”)

Substantiv

ϛωτοσοκα (ϛωτοσοκα)

1. ett fäste
2. ett firmament, valv

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ϛωτοσοκεν	ϛωτοσοκειν	ϛωτοσοκον	ϛωτοσοκοιν	ϛωτοσοκαν	ϛωτοσοκαιν	ϛωτοσοκυν	ϛωτοσοκυιν	ϛωτοσοκων
Ergativ	ϛωτοσοκεϧ	ϛωτοσοκειϧ	ϛωτοσοκοϧ	ϛωτοσοκοιϧ	ϛωτοσοκαϧ	ϛωτοσοκαιϧ	ϛωτοσοκυϧ	ϛωτοσοκυιϧ	ϛωτοσοκωϧ
Dativ	ϛωτοσοκεσ	ϛωτοσοκεισ	ϛωτοσοκοσ	ϛωτοσοκοισ	ϛωτοσοκασ	ϛωτοσοκαισ	ϛωτοσοκυσ	ϛωτοσοκυισ	ϛωτοσοκωσ
Lokativ	ϛωτοσοκεμ	ϛωτοσοκειμ	ϛωτοσοκομ	ϛωτοσοκοιμ	ϛωτοσοκαμ	ϛωτοσοκαιμ	ϛωτοσοκυμ	ϛωτοσοκυιμ	ϛωτοσοκωμ
Ablativ	ϛωτοσοκεϥ	ϛωτοσοκειϥ	ϛωτοσοκοϥ	ϛωτοσοκοιϥ	ϛωτοσοκαϥ	ϛωτοσοκαιϥ	ϛωτοσοκυϥ	ϛωτοσοκυιϥ	ϛωτοσοκωϥ
Instrumentalis	ϛωτοσοκεφ	ϛωτοσοκειφ	ϛωτοσοκοφ	ϛωτοσοκοιφ	ϛωτοσοκαφ	ϛωτοσοκαιφ	ϛωτοσοκυφ	ϛωτοσοκυιφ	ϛωτοσοκωφ
Abessiv	ϛωτοσοκεθ	ϛωτοσοκειθ	ϛωτοσοκοθ	ϛωτοσοκοιθ	ϛωτοσοκαθ	ϛωτοσοκαιθ	ϛωτοσοκυθ	ϛωτοσοκυιθ	ϛωτοσοκωθ
Essiv formal	ϛωτοσοκεγ	ϛωτοσοκειγ	ϛωτοσοκογ	ϛωτοσοκοιγ	ϛωτοσοκαγ	ϛωτοσοκαιγ	ϛωτοσοκυγ	ϛωτοσοκυιγ	ϛωτοσοκωγ
Kausativ	ϛωτοσοκελ	ϛωτοσοκειλ	ϛωτοσοκολ	ϛωτοσοκοιλ	ϛωτοσοκαλ	ϛωτοσοκαιλ	ϛωτοσοκυλ	ϛωτοσοκυιλ	ϛωτοσοκωλ
Substantivkasus
Genitiv	ϛωτοσοκεβ	ϛωτοσοκειβ	ϛωτοσοκοβ	ϛωτοσοκοιβ	ϛωτοσοκαβ	ϛωτοσοκαιβ	ϛωτοσοκυβ	ϛωτοσοκυιβ	ϛωτοσοκωβ
Essiv-modal	ϛωτοσοκεχ	ϛωτοσοκειχ	ϛωτοσοκοχ	ϛωτοσοκοιχ	ϛωτοσοκαχ	ϛωτοσοκαιχ	ϛωτοσοκυχ	ϛωτοσοκυιχ	ωχ
Komitativ	ϛωτοσοκερ	ϛωτοσοκειρ	ϛωτοσοκορ	ϛωτοσοκοιρ	ϛωτοσοκαρ	ϛωτοσοκαιρ	ϛωτοσοκυρ	ϛωτοσοκυιρ	ϛωτοσοκωρ
Kasuslös form
	ϛωτοσοκε	ϛωτοσοκει	ϛωτοσοκο	ϛωτοσοκοι	ϛωτοσοκα	ϛωτοσοκαι	ϛωτοσοκυ	ϛωτοσοκυι	ϛωτοσοκω