ωἡοσαω

ωἡα (“växt”) + -οσ (“att använda substantivet eller att se till att något blir adjektivet”)

ωἡοσαω (ωἡοσαω)

	Gnomisk presens	Presens realis	Preteritum	Futurum	Infinitiv
Indikativ	ωἡοσὸ	ωἡοσὰι	ωἡοσὰ	ωἡοσὶ	ωἡοσαω
Subjunktiv	ωἡοσὲ	ωἡοσεηὰι	ωἡοσεηὰ	ωἡοσὲι	ωἡοσεω
Optativ	ωἡοσειλὸ	ωἡοσειλὰι	ωἡοσειλὰ	ωἡοσειλὶ	ωἡοσειλαω
Jussiv	ωἡοσοχὸ	ωἡοσοχὰι	ωἡοσοχὰ	ωἡοσοχὶ	ωἡοσοχαω
Potentialis	ωἡοσαγὸ	ωἡοσαγὰι	ωἡοσαγὰ	ωἡοσαγὶ	ωἡοσαγαω
Dubitativ	ωἡοσωπὸ	ωἡοσωπὰι	ωἡοσωπὰ	ωἡοσωπὶ	ωἡοσωπαω
Permissiv	ωἡοσιαωὸ	ωἡοσιαωὰι	ωἡοσιαωὰ	ωἡοσιαωὶ	ωἡοσιαωαω
Permissiv (extern)	ωἡοσωμὸ	ωἡοσωμὰι	ωἡοσωμὰ	ωἡοσωμὶ	ωἡοσωμαω
Admirativ	ωἡοσωκερὸ	ωἡοσωκερὰι	ωἡοσωκερὰ	ωἡοσωκερὶ	ωἡοσωκεραω
Imperativ	ωἡοσὺ	ωἡοσὺ		ωἡοσὺι

Navigeringsmeny