ωτωποκα

Etymologi

ωταϛ (“vriden”) + ποκα (“sten”)

Substantiv

ωτωποκα (ωτωποκα)

1. kullersten

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ωτωποκεν	ωτωποκειν	ωτωποκον	ωτωποκοιν	ωτωποκαν	ωτωποκαιν	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î½	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Î½	ωτωποκων
Ergativ	ωτωποκεϧ	ωτωποκειϧ	ωτωποκοϧ	ωτωποκοιϧ	ωτωποκαϧ	ωτωποκαιϧ	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Ï§	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Ï§	ωτωποκωϧ
Dativ	ωτωποκεσ	ωτωποκεισ	ωτωποκοσ	ωτωποκοισ	ωτωποκασ	ωτωποκαισ	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Ïƒ	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Ïƒ	ωτωποκωσ
Lokativ	ωτωποκεμ	ωτωποκειμ	ωτωποκομ	ωτωποκοιμ	ωτωποκαμ	ωτωποκαιμ	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¼	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Î¼	ωτωποκωμ
Ablativ	ωτωποκεϥ	ωτωποκειϥ	ωτωποκοϥ	ωτωποκοιϥ	ωτωποκαϥ	ωτωποκαιϥ	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Ï¥	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Ï¥	ωτωποκωϥ
Instrumentalis	ωτωποκεφ	ωτωποκειφ	ωτωποκοφ	ωτωποκοιφ	ωτωποκαφ	ωτωποκαιφ	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Ï†	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Ï†	ωτωποκωφ
Abessiv	ωτωποκεθ	ωτωποκειθ	ωτωποκοθ	ωτωποκοιθ	ωτωποκαθ	ωτωποκαιθ	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¸	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Î¸	ωτωποκωθ
Essiv formal	ωτωποκεγ	ωτωποκειγ	ωτωποκογ	ωτωποκοιγ	ωτωποκαγ	ωτωποκαιγ	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î³	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Î³	ωτωποκωγ
Kausativ	ωτωποκελ	ωτωποκειλ	ωτωποκολ	ωτωποκοιλ	ωτωποκαλ	ωτωποκαιλ	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î»	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Î»	ωτωποκωλ
Substantivkasus
Genitiv	ωτωποκεβ	ωτωποκειβ	ωτωποκοβ	ωτωποκοιβ	ωτωποκαβ	ωτωποκαιβ	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î²	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Î²	ωτωποκωβ
Essiv-modal	ωτωποκεχ	ωτωποκειχ	ωτωποκοχ	ωτωποκοιχ	ωτωποκαχ	ωτωποκαιχ	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Ï‡	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ωτωποκερ	ωτωποκειρ	ωτωποκορ	ωτωποκοιρ	ωτωποκαρ	ωτωποκαιρ	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Ï	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Ï	ωτωποκωρ
Kasuslös form
	ωτωποκε	ωτωποκει	ωτωποκο	ωτωποκοι	ωτωποκα	ωτωποκαι	ωτωποκÏ	Ï‰Ï„Ï‰Ï€Î¿ÎºÏ Î¹	ωτωποκω