χὡμνα

Substantiv

χὡμνα (χὡμνα)

1. hav

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	χὡμνεν	χὡμνειν	χὡμνον	χὡμνοιν	χὡμναν	χὡμναιν	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î½	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¹Î½	χὡμνων
Ergativ	χὡμνεϧ	χὡμνειϧ	χὡμνοϧ	χὡμνοιϧ	χὡμναϧ	χὡμναιϧ	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Ï§	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¹Ï§	χὡμνωϧ
Dativ	χὡμνεσ	χὡμνεισ	χὡμνοσ	χὡμνοισ	χὡμνασ	χὡμναισ	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Ïƒ	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¹Ïƒ	χὡμνωσ
Lokativ	χὡμνεμ	χὡμνειμ	χὡμνομ	χὡμνοιμ	χὡμναμ	χὡμναιμ	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¼	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¹Î¼	χὡμνωμ
Ablativ	χὡμνεϥ	χὡμνειϥ	χὡμνοϥ	χὡμνοιϥ	χὡμναϥ	χὡμναιϥ	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Ï¥	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¹Ï¥	χὡμνωϥ
Instrumentalis	χὡμνεφ	χὡμνειφ	χὡμνοφ	χὡμνοιφ	χὡμναφ	χὡμναιφ	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Ï†	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¹Ï†	χὡμνωφ
Abessiv	χὡμνεθ	χὡμνειθ	χὡμνοθ	χὡμνοιθ	χὡμναθ	χὡμναιθ	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¸	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¹Î¸	χὡμνωθ
Essiv formal	χὡμνεγ	χὡμνειγ	χὡμνογ	χὡμνοιγ	χὡμναγ	χὡμναιγ	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î³	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¹Î³	χὡμνωγ
Kausativ	χὡμνελ	χὡμνειλ	χὡμνολ	χὡμνοιλ	χὡμναλ	χὡμναιλ	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î»	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¹Î»	χὡμνωλ
Substantivkasus
Genitiv	χὡμνεβ	χὡμνειβ	χὡμνοβ	χὡμνοιβ	χὡμναβ	χὡμναιβ	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î²	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¹Î²	χὡμνωβ
Essiv-modal	χὡμνεχ	χὡμνειχ	χὡμνοχ	χὡμνοιχ	χὡμναχ	χὡμναιχ	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Ï‡	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	χὡμνερ	χὡμνειρ	χὡμνορ	χὡμνοιρ	χὡμναρ	χὡμναιρ	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Ï	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¹Ï	χὡμνωρ
Kasuslös form
	χὡμνε	χὡμνει	χὡμνο	χὡμνοι	χὡμνα	χὡμναι	χὡμνÏ	Ï‡á½¡Î¼Î½Ï Î¹	χὡμνω