χρἱϧγαω

Verb

χρἱϧγαω (χρἱϧγαω)

1. att svika, bryta löfte, dessertera, förråda

Konjugering

	Gnomisk presens	Presens realis	Preteritum	Futurum	Infinitiv
Indikativ	χρἱϧγὸ	χρἱϧγὰι	χρἱϧγὰ	χρἱϧγὶ	χρἱϧγαω
Subjunktiv	χρἱϧγὲ	χρἱϧγεηὰι	χρἱϧγεηὰ	χρἱϧγὲι	χρἱϧγεω
Optativ	χρἱϧγειλὸ	χρἱϧγειλὰι	χρἱϧγειλὰ	χρἱϧγειλὶ	χρἱϧγειλαω
Jussiv	χρἱϧγοχὸ	χρἱϧγοχὰι	χρἱϧγοχὰ	χρἱϧγοχὶ	χρἱϧγοχαω
Potentialis	χρἱϧγαγὸ	χρἱϧγαγὰι	χρἱϧγαγὰ	χρἱϧγαγὶ	χρἱϧγαγαω
Dubitativ	χρἱϧγωπὸ	χρἱϧγωπὰι	χρἱϧγωπὰ	χρἱϧγωπὶ	χρἱϧγωπαω
Permissiv	χρἱϧγιαωὸ	χρἱϧγιαωὰι	χρἱϧγιαωὰ	χρἱϧγιαωὶ	χρἱϧγιαωαω
Permissiv (extern)	χρἱϧγωμὸ	χρἱϧγωμὰι	χρἱϧγωμὰ	χρἱϧγωμὶ	χρἱϧγωμαω
Admirativ	χρἱϧγωκερὸ	χρἱϧγωκερὰι	χρἱϧγωκερὰ	χρἱϧγωκερὶ	χρἱϧγωκεραω
Imperativ	χρἱϧγὺ	χρἱϧγὺ		χρἱϧγὺι

Se även

• χρἱϧγαϛ (“upprorisk”)
• χρἱϧγεκα (“upprorsman, rebell”)