χιποκα

Etyomologi

χιπαω (“svara”) + -οκ (“konkret verb”)

Substantiv

χιποκα (χιποκα)

1. svar

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	χιποκεν	χιποκειν	χιποκον	χιποκοιν	χιποκαν	χιποκαιν	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î½	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Î½	χιποκων
Ergativ	χιποκεϧ	χιποκειϧ	χιποκοϧ	χιποκοιϧ	χιποκαϧ	χιποκαιϧ	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Ï§	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Ï§	χιποκωϧ
Dativ	χιποκεσ	χιποκεισ	χιποκοσ	χιποκοισ	χιποκασ	χιποκαισ	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Ïƒ	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Ïƒ	χιποκωσ
Lokativ	χιποκεμ	χιποκειμ	χιποκομ	χιποκοιμ	χιποκαμ	χιποκαιμ	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¼	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Î¼	χιποκωμ
Ablativ	χιποκεϥ	χιποκειϥ	χιποκοϥ	χιποκοιϥ	χιποκαϥ	χιποκαιϥ	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Ï¥	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Ï¥	χιποκωϥ
Instrumentalis	χιποκεφ	χιποκειφ	χιποκοφ	χιποκοιφ	χιποκαφ	χιποκαιφ	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Ï†	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Ï†	χιποκωφ
Abessiv	χιποκεθ	χιποκειθ	χιποκοθ	χιποκοιθ	χιποκαθ	χιποκαιθ	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¸	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Î¸	χιποκωθ
Essiv formal	χιποκεγ	χιποκειγ	χιποκογ	χιποκοιγ	χιποκαγ	χιποκαιγ	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î³	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Î³	χιποκωγ
Kausativ	χιποκελ	χιποκειλ	χιποκολ	χιποκοιλ	χιποκαλ	χιποκαιλ	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î»	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Î»	χιποκωλ
Substantivkasus
Genitiv	χιποκεβ	χιποκειβ	χιποκοβ	χιποκοιβ	χιποκαβ	χιποκαιβ	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î²	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Î²	χιποκωβ
Essiv-modal	χιποκεχ	χιποκειχ	χιποκοχ	χιποκοιχ	χιποκαχ	χιποκαιχ	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Ï‡	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	χιποκερ	χιποκειρ	χιποκορ	χιποκοιρ	χιποκαρ	χιποκαιρ	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Ï	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¹Ï	χιποκωρ
Kasuslös form
	χιποκε	χιποκει	χιποκο	χιποκοι	χιποκα	χιποκαι	χιποκÏ	Ï‡Î¹Ï€Î¿ÎºÏ Î¹	χιποκω