φοωτοκαμα

Etymologi

φοωτοκα (“planet”) + -αμ (“medlem av grupp”)

Substantiv

φοωτοκαμα (φοωτοκαμα)

1. måne (för jordens måne, se νὡϥϛι)

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	φοωτοκαμεν	φοωτοκαμειν	φοωτοκαμον	φοωτοκαμοιν	φοωτοκαμαν	φοωτοκαμαιν	φοωτοκαμυν	φοωτοκαμυιν	φοωτοκαμων
Ergativ	φοωτοκαμεϧ	φοωτοκαμειϧ	φοωτοκαμοϧ	φοωτοκαμοιϧ	φοωτοκαμαϧ	φοωτοκαμαιϧ	φοωτοκαμυϧ	φοωτοκαμυιϧ	φοωτοκαμωϧ
Dativ	φοωτοκαμεσ	φοωτοκαμεισ	φοωτοκαμοσ	φοωτοκαμοισ	φοωτοκαμασ	φοωτοκαμαισ	φοωτοκαμυσ	φοωτοκαμυισ	φοωτοκαμωσ
Lokativ	φοωτοκαμεμ	φοωτοκαμειμ	φοωτοκαμομ	φοωτοκαμοιμ	φοωτοκαμαμ	φοωτοκαμαιμ	φοωτοκαμυμ	φοωτοκαμυιμ	φοωτοκαμωμ
Ablativ	φοωτοκαμεϥ	φοωτοκαμειϥ	φοωτοκαμοϥ	φοωτοκαμοιϥ	φοωτοκαμαϥ	φοωτοκαμαιϥ	φοωτοκαμυϥ	φοωτοκαμυιϥ	φοωτοκαμωϥ
Instrumentalis	φοωτοκαμεφ	φοωτοκαμειφ	φοωτοκαμοφ	φοωτοκαμοιφ	φοωτοκαμαφ	φοωτοκαμαιφ	φοωτοκαμυφ	φοωτοκαμυιφ	φοωτοκαμωφ
Abessiv	φοωτοκαμεθ	φοωτοκαμειθ	φοωτοκαμοθ	φοωτοκαμοιθ	φοωτοκαμαθ	φοωτοκαμαιθ	φοωτοκαμυθ	φοωτοκαμυιθ	φοωτοκαμωθ
Essiv formal	φοωτοκαμεγ	φοωτοκαμειγ	φοωτοκαμογ	φοωτοκαμοιγ	φοωτοκαμαγ	φοωτοκαμαιγ	φοωτοκαμυγ	φοωτοκαμυιγ	φοωτοκαμωγ
Kausativ	φοωτοκαμελ	φοωτοκαμειλ	φοωτοκαμολ	φοωτοκαμοιλ	φοωτοκαμαλ	φοωτοκαμαιλ	φοωτοκαμυλ	φοωτοκαμυιλ	φοωτοκαμωλ
Substantivkasus
Genitiv	φοωτοκαμεβ	φοωτοκαμειβ	φοωτοκαμοβ	φοωτοκαμοιβ	φοωτοκαμαβ	φοωτοκαμαιβ	φοωτοκαμυβ	φοωτοκαμυιβ	φοωτοκαμωβ
Essiv-modal	φοωτοκαμεχ	φοωτοκαμειχ	φοωτοκαμοχ	φοωτοκαμοιχ	φοωτοκαμαχ	φοωτοκαμαιχ	φοωτοκαμυχ	φοωτοκαμυιχ	ωχ
Komitativ	φοωτοκαμερ	φοωτοκαμειρ	φοωτοκαμορ	φοωτοκαμοιρ	φοωτοκαμαρ	φοωτοκαμαιρ	φοωτοκαμυρ	φοωτοκαμυιρ	φοωτοκαμωρ
Kasuslös form
	φοωτοκαμε	φοωτοκαμει	φοωτοκαμο	φοωτοκαμοι	φοωτοκαμα	φοωτοκαμαι	φοωτοκαμυ	φοωτοκαμυι	φοωτοκαμω