φαλικα

Etymologi

φαλαω (“att putta”) + -ικ (“ett abstrakt objekt relaterat till ett verb”)

Substantiv

φαλικα (φαλικα)

1. kraft

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	φαλικεν	φαλικειν	φαλικον	φαλικοιν	φαλικαν	φαλικαιν	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î½	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¹Î½	φαλικων
Ergativ	φαλικεϧ	φαλικειϧ	φαλικοϧ	φαλικοιϧ	φαλικαϧ	φαλικαιϧ	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Ï§	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¹Ï§	φαλικωϧ
Dativ	φαλικεσ	φαλικεισ	φαλικοσ	φαλικοισ	φαλικασ	φαλικαισ	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Ïƒ	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¹Ïƒ	φαλικωσ
Lokativ	φαλικεμ	φαλικειμ	φαλικομ	φαλικοιμ	φαλικαμ	φαλικαιμ	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¼	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¹Î¼	φαλικωμ
Ablativ	φαλικεϥ	φαλικειϥ	φαλικοϥ	φαλικοιϥ	φαλικαϥ	φαλικαιϥ	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Ï¥	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¹Ï¥	φαλικωϥ
Instrumentalis	φαλικεφ	φαλικειφ	φαλικοφ	φαλικοιφ	φαλικαφ	φαλικαιφ	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Ï†	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¹Ï†	φαλικωφ
Abessiv	φαλικεθ	φαλικειθ	φαλικοθ	φαλικοιθ	φαλικαθ	φαλικαιθ	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¸	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¹Î¸	φαλικωθ
Essiv formal	φαλικεγ	φαλικειγ	φαλικογ	φαλικοιγ	φαλικαγ	φαλικαιγ	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î³	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¹Î³	φαλικωγ
Kausativ	φαλικελ	φαλικειλ	φαλικολ	φαλικοιλ	φαλικαλ	φαλικαιλ	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î»	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¹Î»	φαλικωλ
Substantivkasus
Genitiv	φαλικεβ	φαλικειβ	φαλικοβ	φαλικοιβ	φαλικαβ	φαλικαιβ	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î²	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¹Î²	φαλικωβ
Essiv-modal	φαλικεχ	φαλικειχ	φαλικοχ	φαλικοιχ	φαλικαχ	φαλικαιχ	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Ï‡	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	φαλικερ	φαλικειρ	φαλικορ	φαλικοιρ	φαλικαρ	φαλικαιρ	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Ï	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¹Ï	φαλικωρ
Kasuslös form
	φαλικε	φαλικει	φαλικο	φαλικοι	φαλικα	φαλικαι	φαλικÏ	Ï†Î±Î»Î¹ÎºÏ Î¹	φαλικω