τὑκκα

Substantiv

τὑκκα (τὑκκα)

1. ben (del av inre skelettet)

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	τὑκκεν	τὑκκειν	τὑκκον	τὑκκοιν	τὑκκαν	τὑκκαιν	τὑκκυν	τὑκκυιν	τὑκκων
Ergativ	τὑκκεϧ	τὑκκειϧ	τὑκκοϧ	τὑκκοιϧ	τὑκκαϧ	τὑκκαιϧ	τὑκκυϧ	τὑκκυιϧ	τὑκκωϧ
Dativ	τὑκκεσ	τὑκκεισ	τὑκκοσ	τὑκκοισ	τὑκκασ	τὑκκαισ	τὑκκυσ	τὑκκυισ	τὑκκωσ
Lokativ	τὑκκεμ	τὑκκειμ	τὑκκομ	τὑκκοιμ	τὑκκαμ	τὑκκαιμ	τὑκκυμ	τὑκκυιμ	τὑκκωμ
Ablativ	τὑκκεϥ	τὑκκειϥ	τὑκκοϥ	τὑκκοιϥ	τὑκκαϥ	τὑκκαιϥ	τὑκκυϥ	τὑκκυιϥ	τὑκκωϥ
Instrumentalis	τὑκκεφ	τὑκκειφ	τὑκκοφ	τὑκκοιφ	τὑκκαφ	τὑκκαιφ	τὑκκυφ	τὑκκυιφ	τὑκκωφ
Abessiv	τὑκκεθ	τὑκκειθ	τὑκκοθ	τὑκκοιθ	τὑκκαθ	τὑκκαιθ	τὑκκυθ	τὑκκυιθ	τὑκκωθ
Essiv formal	τὑκκεγ	τὑκκειγ	τὑκκογ	τὑκκοιγ	τὑκκαγ	τὑκκαιγ	τὑκκυγ	τὑκκυιγ	τὑκκωγ
Kausativ	τὑκκελ	τὑκκειλ	τὑκκολ	τὑκκοιλ	τὑκκαλ	τὑκκαιλ	τὑκκυλ	τὑκκυιλ	τὑκκωλ
Substantivkasus
Genitiv	τὑκκεβ	τὑκκειβ	τὑκκοβ	τὑκκοιβ	τὑκκαβ	τὑκκαιβ	τὑκκυβ	τὑκκυιβ	τὑκκωβ
Essiv-modal	τὑκκεχ	τὑκκειχ	τὑκκοχ	τὑκκοιχ	τὑκκαχ	τὑκκαιχ	τὑκκυχ	τὑκκυιχ	ωχ
Komitativ	τὑκκερ	τὑκκειρ	τὑκκορ	τὑκκοιρ	τὑκκαρ	τὑκκαιρ	τὑκκυρ	τὑκκυιρ	τὑκκωρ
Kasuslös form
	τὑκκε	τὑκκει	τὑκκο	τὑκκοι	τὑκκα	τὑκκαι	τὑκκυ	τὑκκυι	τὑκκω

Härledningar

Gonjoniska lexem härledda från τὑκκα‎ (2 S)

κυρβωτὑκκα

τὑκσαω