σἑθθα

Etymologi

σεκ (“agent, någon som gör”) + abbessiv -θ. Utan agens, en som är oförmögen att göra något.

Substantiv

σἑθθα (σἑθθα)

1. barn (en person som inte hunnit bli vuxen), pojke, flicka

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	σἑθθεν	σἑθθειν	σἑθθον	σἑθθοιν	σἑθθαν	σἑθθαιν	σἑθθυν	σἑθθυιν	σἑθθων
Ergativ	σἑθθεϧ	σἑθθειϧ	σἑθθοϧ	σἑθθοιϧ	σἑθθαϧ	σἑθθαιϧ	σἑθθυϧ	σἑθθυιϧ	σἑθθωϧ
Dativ	σἑθθεσ	σἑθθεισ	σἑθθοσ	σἑθθοισ	σἑθθασ	σἑθθαισ	σἑθθυσ	σἑθθυισ	σἑθθωσ
Lokativ	σἑθθεμ	σἑθθειμ	σἑθθομ	σἑθθοιμ	σἑθθαμ	σἑθθαιμ	σἑθθυμ	σἑθθυιμ	σἑθθωμ
Ablativ	σἑθθεϥ	σἑθθειϥ	σἑθθοϥ	σἑθθοιϥ	σἑθθαϥ	σἑθθαιϥ	σἑθθυϥ	σἑθθυιϥ	σἑθθωϥ
Instrumentalis	σἑθθεφ	σἑθθειφ	σἑθθοφ	σἑθθοιφ	σἑθθαφ	σἑθθαιφ	σἑθθυφ	σἑθθυιφ	σἑθθωφ
Abessiv	σἑθθεθ	σἑθθειθ	σἑθθοθ	σἑθθοιθ	σἑθθαθ	σἑθθαιθ	σἑθθυθ	σἑθθυιθ	σἑθθωθ
Essiv formal	σἑθθεγ	σἑθθειγ	σἑθθογ	σἑθθοιγ	σἑθθαγ	σἑθθαιγ	σἑθθυγ	σἑθθυιγ	σἑθθωγ
Kausativ	σἑθθελ	σἑθθειλ	σἑθθολ	σἑθθοιλ	σἑθθαλ	σἑθθαιλ	σἑθθυλ	σἑθθυιλ	σἑθθωλ
Substantivkasus
Genitiv	σἑθθεβ	σἑθθειβ	σἑθθοβ	σἑθθοιβ	σἑθθαβ	σἑθθαιβ	σἑθθυβ	σἑθθυιβ	σἑθθωβ
Essiv-modal	σἑθθεχ	σἑθθειχ	σἑθθοχ	σἑθθοιχ	σἑθθαχ	σἑθθαιχ	σἑθθυχ	σἑθθυιχ	ωχ
Komitativ	σἑθθερ	σἑθθειρ	σἑθθορ	σἑθθοιρ	σἑθθαρ	σἑθθαιρ	σἑθθυρ	σἑθθυιρ	σἑθθωρ
Kasuslös form
	σἑθθε	σἑθθει	σἑθθο	σἑθθοι	σἑθθα	σἑθθαι	σἑθθυ	σἑθθυι	σἑθθω