συνδεμα

Etymologi

συνδαω (“släcka”) + -εμ (“kollektiv”)

Substantiv

συνδεμα (συνδεμα)

1. brandkår

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	συνδεμεν	συνδεμειν	συνδεμον	συνδεμοιν	συνδεμαν	συνδεμαιν	συνδεμυν	συνδεμυιν	συνδεμων
Ergativ	συνδεμεϧ	συνδεμειϧ	συνδεμοϧ	συνδεμοιϧ	συνδεμαϧ	συνδεμαιϧ	συνδεμυϧ	συνδεμυιϧ	συνδεμωϧ
Dativ	συνδεμεσ	συνδεμεισ	συνδεμοσ	συνδεμοισ	συνδεμασ	συνδεμαισ	συνδεμυσ	συνδεμυισ	συνδεμωσ
Lokativ	συνδεμεμ	συνδεμειμ	συνδεμομ	συνδεμοιμ	συνδεμαμ	συνδεμαιμ	συνδεμυμ	συνδεμυιμ	συνδεμωμ
Ablativ	συνδεμεϥ	συνδεμειϥ	συνδεμοϥ	συνδεμοιϥ	συνδεμαϥ	συνδεμαιϥ	συνδεμυϥ	συνδεμυιϥ	συνδεμωϥ
Instrumentalis	συνδεμεφ	συνδεμειφ	συνδεμοφ	συνδεμοιφ	συνδεμαφ	συνδεμαιφ	συνδεμυφ	συνδεμυιφ	συνδεμωφ
Abessiv	συνδεμεθ	συνδεμειθ	συνδεμοθ	συνδεμοιθ	συνδεμαθ	συνδεμαιθ	συνδεμυθ	συνδεμυιθ	συνδεμωθ
Essiv formal	συνδεμεγ	συνδεμειγ	συνδεμογ	συνδεμοιγ	συνδεμαγ	συνδεμαιγ	συνδεμυγ	συνδεμυιγ	συνδεμωγ
Kausativ	συνδεμελ	συνδεμειλ	συνδεμολ	συνδεμοιλ	συνδεμαλ	συνδεμαιλ	συνδεμυλ	συνδεμυιλ	συνδεμωλ
Substantivkasus
Genitiv	συνδεμεβ	συνδεμειβ	συνδεμοβ	συνδεμοιβ	συνδεμαβ	συνδεμαιβ	συνδεμυβ	συνδεμυιβ	συνδεμωβ
Essiv-modal	συνδεμεχ	συνδεμειχ	συνδεμοχ	συνδεμοιχ	συνδεμαχ	συνδεμαιχ	συνδεμυχ	συνδεμυιχ	ωχ
Komitativ	συνδεμερ	συνδεμειρ	συνδεμορ	συνδεμοιρ	συνδεμαρ	συνδεμαιρ	συνδεμυρ	συνδεμυιρ	συνδεμωρ
Kasuslös form
	συνδεμε	συνδεμει	συνδεμο	συνδεμοι	συνδεμα	συνδεμαι	συνδεμυ	συνδεμυι	συνδεμω