σεωμαω

Etymologi

σεω (“ingen”) + μαωηα (“själ”)

Substantiv

σεωμαω (σεωμαω)

1. ingen, inga (personer)

   Den korta mannen känner ingen - Φοσοϧ κρυχαϛ σεωαων ϛοωφὸ

Deklination

Inflektion
	Verbkasus									Substantivkasus
Kasuslös form	Absolutiv	Ergativ	Dativ	Lokativ	Ablativ	Instrumentalis	Abessiv	Essiv formal	Kausativ	Genitiv	Essiv-modal	Komitativ
σεωμαω	σεωμαων	σεωμαωϧ	σεωμαωσ	σεωμαωμ	σεωμαωϥ	σεωμαωφ	σεωμαωθ	σεωμαωγ	σεωμαωλ	σεωμαωβ	σεωμαωχ	σεωμαωρ