ρὡκιλ

Etymologi

ρὡκα (“typ”) + -ιλ (“kollektiviserande”)

Substantiv

ρὡκιλ (ρὡκιλ)

1. kategori

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ρὡκιλεν	ρὡκιλειν	ρὡκιλον	ρὡκιλοιν	ρὡκιλαν	ρὡκιλαιν	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î½	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¹Î½	ρὡκιλων
Ergativ	ρὡκιλεϧ	ρὡκιλειϧ	ρὡκιλοϧ	ρὡκιλοιϧ	ρὡκιλαϧ	ρὡκιλαιϧ	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Ï§	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¹Ï§	ρὡκιλωϧ
Dativ	ρὡκιλεσ	ρὡκιλεισ	ρὡκιλοσ	ρὡκιλοισ	ρὡκιλασ	ρὡκιλαισ	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Ïƒ	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¹Ïƒ	ρὡκιλωσ
Lokativ	ρὡκιλεμ	ρὡκιλειμ	ρὡκιλομ	ρὡκιλοιμ	ρὡκιλαμ	ρὡκιλαιμ	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¼	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¹Î¼	ρὡκιλωμ
Ablativ	ρὡκιλεϥ	ρὡκιλειϥ	ρὡκιλοϥ	ρὡκιλοιϥ	ρὡκιλαϥ	ρὡκιλαιϥ	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Ï¥	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¹Ï¥	ρὡκιλωϥ
Instrumentalis	ρὡκιλεφ	ρὡκιλειφ	ρὡκιλοφ	ρὡκιλοιφ	ρὡκιλαφ	ρὡκιλαιφ	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Ï†	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¹Ï†	ρὡκιλωφ
Abessiv	ρὡκιλεθ	ρὡκιλειθ	ρὡκιλοθ	ρὡκιλοιθ	ρὡκιλαθ	ρὡκιλαιθ	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¸	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¹Î¸	ρὡκιλωθ
Essiv formal	ρὡκιλεγ	ρὡκιλειγ	ρὡκιλογ	ρὡκιλοιγ	ρὡκιλαγ	ρὡκιλαιγ	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î³	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¹Î³	ρὡκιλωγ
Kausativ	ρὡκιλελ	ρὡκιλειλ	ρὡκιλολ	ρὡκιλοιλ	ρὡκιλαλ	ρὡκιλαιλ	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î»	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¹Î»	ρὡκιλωλ
Substantivkasus
Genitiv	ρὡκιλεβ	ρὡκιλειβ	ρὡκιλοβ	ρὡκιλοιβ	ρὡκιλαβ	ρὡκιλαιβ	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î²	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¹Î²	ρὡκιλωβ
Essiv-modal	ρὡκιλεχ	ρὡκιλειχ	ρὡκιλοχ	ρὡκιλοιχ	ρὡκιλαχ	ρὡκιλαιχ	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Ï‡	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ρὡκιλερ	ρὡκιλειρ	ρὡκιλορ	ρὡκιλοιρ	ρὡκιλαρ	ρὡκιλαιρ	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Ï	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¹Ï	ρὡκιλωρ
Kasuslös form
	ρὡκιλε	ρὡκιλει	ρὡκιλο	ρὡκιλοι	ρὡκιλα	ρὡκιλαι	ρὡκιλÏ	Ïá½¡ÎºÎ¹Î»Ï Î¹	ρὡκιλω