ρὡκιλ

Etymologi

ρὡκα (“typ”) + -ιλ (“kollektiviserande”)

Substantiv

ρὡκιλ (ρὡκιλ)

1. kategori

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ρὡκιλεν	ρὡκιλειν	ρὡκιλον	ρὡκιλοιν	ρὡκιλαν	ρὡκιλαιν	ρὡκιλυν	ρὡκιλυιν	ρὡκιλων
Ergativ	ρὡκιλεϧ	ρὡκιλειϧ	ρὡκιλοϧ	ρὡκιλοιϧ	ρὡκιλαϧ	ρὡκιλαιϧ	ρὡκιλυϧ	ρὡκιλυιϧ	ρὡκιλωϧ
Dativ	ρὡκιλεσ	ρὡκιλεισ	ρὡκιλοσ	ρὡκιλοισ	ρὡκιλασ	ρὡκιλαισ	ρὡκιλυσ	ρὡκιλυισ	ρὡκιλωσ
Lokativ	ρὡκιλεμ	ρὡκιλειμ	ρὡκιλομ	ρὡκιλοιμ	ρὡκιλαμ	ρὡκιλαιμ	ρὡκιλυμ	ρὡκιλυιμ	ρὡκιλωμ
Ablativ	ρὡκιλεϥ	ρὡκιλειϥ	ρὡκιλοϥ	ρὡκιλοιϥ	ρὡκιλαϥ	ρὡκιλαιϥ	ρὡκιλυϥ	ρὡκιλυιϥ	ρὡκιλωϥ
Instrumentalis	ρὡκιλεφ	ρὡκιλειφ	ρὡκιλοφ	ρὡκιλοιφ	ρὡκιλαφ	ρὡκιλαιφ	ρὡκιλυφ	ρὡκιλυιφ	ρὡκιλωφ
Abessiv	ρὡκιλεθ	ρὡκιλειθ	ρὡκιλοθ	ρὡκιλοιθ	ρὡκιλαθ	ρὡκιλαιθ	ρὡκιλυθ	ρὡκιλυιθ	ρὡκιλωθ
Essiv formal	ρὡκιλεγ	ρὡκιλειγ	ρὡκιλογ	ρὡκιλοιγ	ρὡκιλαγ	ρὡκιλαιγ	ρὡκιλυγ	ρὡκιλυιγ	ρὡκιλωγ
Kausativ	ρὡκιλελ	ρὡκιλειλ	ρὡκιλολ	ρὡκιλοιλ	ρὡκιλαλ	ρὡκιλαιλ	ρὡκιλυλ	ρὡκιλυιλ	ρὡκιλωλ
Substantivkasus
Genitiv	ρὡκιλεβ	ρὡκιλειβ	ρὡκιλοβ	ρὡκιλοιβ	ρὡκιλαβ	ρὡκιλαιβ	ρὡκιλυβ	ρὡκιλυιβ	ρὡκιλωβ
Essiv-modal	ρὡκιλεχ	ρὡκιλειχ	ρὡκιλοχ	ρὡκιλοιχ	ρὡκιλαχ	ρὡκιλαιχ	ρὡκιλυχ	ρὡκιλυιχ	ωχ
Komitativ	ρὡκιλερ	ρὡκιλειρ	ρὡκιλορ	ρὡκιλοιρ	ρὡκιλαρ	ρὡκιλαιρ	ρὡκιλυρ	ρὡκιλυιρ	ρὡκιλωρ
Kasuslös form
	ρὡκιλε	ρὡκιλει	ρὡκιλο	ρὡκιλοι	ρὡκιλα	ρὡκιλαι	ρὡκιλυ	ρὡκιλυι	ρὡκιλω