ρἱτοκα

Etymologi

ρἱταω (“arbeta”) + -οκ (“konkret subst av verb”)

Substantiv

ρἱτοκα (ρἱτοκα)

1. arbete, projekt (se även ωρϊχ för fokus på planerandet av projekt)

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ρἱτοκεν	ρἱτοκειν	ρἱτοκον	ρἱτοκοιν	ρἱτοκαν	ρἱτοκαιν	ρἱτοκυν	ρἱτοκυιν	ρἱτοκων
Ergativ	ρἱτοκεϧ	ρἱτοκειϧ	ρἱτοκοϧ	ρἱτοκοιϧ	ρἱτοκαϧ	ρἱτοκαιϧ	ρἱτοκυϧ	ρἱτοκυιϧ	ρἱτοκωϧ
Dativ	ρἱτοκεσ	ρἱτοκεισ	ρἱτοκοσ	ρἱτοκοισ	ρἱτοκασ	ρἱτοκαισ	ρἱτοκυσ	ρἱτοκυισ	ρἱτοκωσ
Lokativ	ρἱτοκεμ	ρἱτοκειμ	ρἱτοκομ	ρἱτοκοιμ	ρἱτοκαμ	ρἱτοκαιμ	ρἱτοκυμ	ρἱτοκυιμ	ρἱτοκωμ
Ablativ	ρἱτοκεϥ	ρἱτοκειϥ	ρἱτοκοϥ	ρἱτοκοιϥ	ρἱτοκαϥ	ρἱτοκαιϥ	ρἱτοκυϥ	ρἱτοκυιϥ	ρἱτοκωϥ
Instrumentalis	ρἱτοκεφ	ρἱτοκειφ	ρἱτοκοφ	ρἱτοκοιφ	ρἱτοκαφ	ρἱτοκαιφ	ρἱτοκυφ	ρἱτοκυιφ	ρἱτοκωφ
Abessiv	ρἱτοκεθ	ρἱτοκειθ	ρἱτοκοθ	ρἱτοκοιθ	ρἱτοκαθ	ρἱτοκαιθ	ρἱτοκυθ	ρἱτοκυιθ	ρἱτοκωθ
Essiv formal	ρἱτοκεγ	ρἱτοκειγ	ρἱτοκογ	ρἱτοκοιγ	ρἱτοκαγ	ρἱτοκαιγ	ρἱτοκυγ	ρἱτοκυιγ	ρἱτοκωγ
Kausativ	ρἱτοκελ	ρἱτοκειλ	ρἱτοκολ	ρἱτοκοιλ	ρἱτοκαλ	ρἱτοκαιλ	ρἱτοκυλ	ρἱτοκυιλ	ρἱτοκωλ
Substantivkasus
Genitiv	ρἱτοκεβ	ρἱτοκειβ	ρἱτοκοβ	ρἱτοκοιβ	ρἱτοκαβ	ρἱτοκαιβ	ρἱτοκυβ	ρἱτοκυιβ	ρἱτοκωβ
Essiv-modal	ρἱτοκεχ	ρἱτοκειχ	ρἱτοκοχ	ρἱτοκοιχ	ρἱτοκαχ	ρἱτοκαιχ	ρἱτοκυχ	ρἱτοκυιχ	ωχ
Komitativ	ρἱτοκερ	ρἱτοκειρ	ρἱτοκορ	ρἱτοκοιρ	ρἱτοκαρ	ρἱτοκαιρ	ρἱτοκυρ	ρἱτοκυιρ	ρἱτοκωρ
Kasuslös form
	ρἱτοκε	ρἱτοκει	ρἱτοκο	ρἱτοκοι	ρἱτοκα	ρἱτοκαι	ρἱτοκυ	ρἱτοκυι	ρἱτοκω