ρωνα

Substantiv

ρωνα (ρωνα)

1. vinge

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ρωνεν	ρωνειν	ρωνον	ρωνοιν	ρωναν	ρωναιν	ρωνυν	ρωνυιν	ρωνων
Ergativ	ρωνεϧ	ρωνειϧ	ρωνοϧ	ρωνοιϧ	ρωναϧ	ρωναιϧ	ρωνυϧ	ρωνυιϧ	ρωνωϧ
Dativ	ρωνεσ	ρωνεισ	ρωνοσ	ρωνοισ	ρωνασ	ρωναισ	ρωνυσ	ρωνυισ	ρωνωσ
Lokativ	ρωνεμ	ρωνειμ	ρωνομ	ρωνοιμ	ρωναμ	ρωναιμ	ρωνυμ	ρωνυιμ	ρωνωμ
Ablativ	ρωνεϥ	ρωνειϥ	ρωνοϥ	ρωνοιϥ	ρωναϥ	ρωναιϥ	ρωνυϥ	ρωνυιϥ	ρωνωϥ
Instrumentalis	ρωνεφ	ρωνειφ	ρωνοφ	ρωνοιφ	ρωναφ	ρωναιφ	ρωνυφ	ρωνυιφ	ρωνωφ
Abessiv	ρωνεθ	ρωνειθ	ρωνοθ	ρωνοιθ	ρωναθ	ρωναιθ	ρωνυθ	ρωνυιθ	ρωνωθ
Essiv formal	ρωνεγ	ρωνειγ	ρωνογ	ρωνοιγ	ρωναγ	ρωναιγ	ρωνυγ	ρωνυιγ	ρωνωγ
Kausativ	ρωνελ	ρωνειλ	ρωνολ	ρωνοιλ	ρωναλ	ρωναιλ	ρωνυλ	ρωνυιλ	ρωνωλ
Substantivkasus
Genitiv	ρωνεβ	ρωνειβ	ρωνοβ	ρωνοιβ	ρωναβ	ρωναιβ	ρωνυβ	ρωνυιβ	ρωνωβ
Essiv-modal	ρωνεχ	ρωνειχ	ρωνοχ	ρωνοιχ	ρωναχ	ρωναιχ	ρωνυχ	ρωνυιχ	ωχ
Komitativ	ρωνερ	ρωνειρ	ρωνορ	ρωνοιρ	ρωναρ	ρωναιρ	ρωνυρ	ρωνυιρ	ρωνωρ
Kasuslös form
	ρωνε	ρωνει	ρωνο	ρωνοι	ρωνα	ρωναι	ρωνυ	ρωνυι	ρωνω