πὡκα

Substantiv

πὡκα (πὡκα)

1. frukt

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	πὡκεν	πὡκειν	πὡκον	πὡκοιν	πὡκαν	πὡκαιν	πὡκυν	πὡκυιν	πὡκων
Ergativ	πὡκεϧ	πὡκειϧ	πὡκοϧ	πὡκοιϧ	πὡκαϧ	πὡκαιϧ	πὡκυϧ	πὡκυιϧ	πὡκωϧ
Dativ	πὡκεσ	πὡκεισ	πὡκοσ	πὡκοισ	πὡκασ	πὡκαισ	πὡκυσ	πὡκυισ	πὡκωσ
Lokativ	πὡκεμ	πὡκειμ	πὡκομ	πὡκοιμ	πὡκαμ	πὡκαιμ	πὡκυμ	πὡκυιμ	πὡκωμ
Ablativ	πὡκεϥ	πὡκειϥ	πὡκοϥ	πὡκοιϥ	πὡκαϥ	πὡκαιϥ	πὡκυϥ	πὡκυιϥ	πὡκωϥ
Instrumentalis	πὡκεφ	πὡκειφ	πὡκοφ	πὡκοιφ	πὡκαφ	πὡκαιφ	πὡκυφ	πὡκυιφ	πὡκωφ
Abessiv	πὡκεθ	πὡκειθ	πὡκοθ	πὡκοιθ	πὡκαθ	πὡκαιθ	πὡκυθ	πὡκυιθ	πὡκωθ
Essiv formal	πὡκεγ	πὡκειγ	πὡκογ	πὡκοιγ	πὡκαγ	πὡκαιγ	πὡκυγ	πὡκυιγ	πὡκωγ
Kausativ	πὡκελ	πὡκειλ	πὡκολ	πὡκοιλ	πὡκαλ	πὡκαιλ	πὡκυλ	πὡκυιλ	πὡκωλ
Substantivkasus
Genitiv	πὡκεβ	πὡκειβ	πὡκοβ	πὡκοιβ	πὡκαβ	πὡκαιβ	πὡκυβ	πὡκυιβ	πὡκωβ
Essiv-modal	πὡκεχ	πὡκειχ	πὡκοχ	πὡκοιχ	πὡκαχ	πὡκαιχ	πὡκυχ	πὡκυιχ	ωχ
Komitativ	πὡκερ	πὡκειρ	πὡκορ	πὡκοιρ	πὡκαρ	πὡκαιρ	πὡκυρ	πὡκυιρ	πὡκωρ
Kasuslös form
	πὡκε	πὡκει	πὡκο	πὡκοι	πὡκα	πὡκαι	πὡκυ	πὡκυι	πὡκω