ονιλα

Etymologi

ονα (“ord”) + -ιλ (“kollektiviserande”)

Substantiv

ονιλα (ονιλα)

1. ordklass (substantiv, verb etc)

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ονιλεν	ονιλειν	ονιλον	ονιλοιν	ονιλαν	ονιλαιν	ονιλυν	ονιλυιν	ονιλων
Ergativ	ονιλεϧ	ονιλειϧ	ονιλοϧ	ονιλοιϧ	ονιλαϧ	ονιλαιϧ	ονιλυϧ	ονιλυιϧ	ονιλωϧ
Dativ	ονιλεσ	ονιλεισ	ονιλοσ	ονιλοισ	ονιλασ	ονιλαισ	ονιλυσ	ονιλυισ	ονιλωσ
Lokativ	ονιλεμ	ονιλειμ	ονιλομ	ονιλοιμ	ονιλαμ	ονιλαιμ	ονιλυμ	ονιλυιμ	ονιλωμ
Ablativ	ονιλεϥ	ονιλειϥ	ονιλοϥ	ονιλοιϥ	ονιλαϥ	ονιλαιϥ	ονιλυϥ	ονιλυιϥ	ονιλωϥ
Instrumentalis	ονιλεφ	ονιλειφ	ονιλοφ	ονιλοιφ	ονιλαφ	ονιλαιφ	ονιλυφ	ονιλυιφ	ονιλωφ
Abessiv	ονιλεθ	ονιλειθ	ονιλοθ	ονιλοιθ	ονιλαθ	ονιλαιθ	ονιλυθ	ονιλυιθ	ονιλωθ
Essiv formal	ονιλεγ	ονιλειγ	ονιλογ	ονιλοιγ	ονιλαγ	ονιλαιγ	ονιλυγ	ονιλυιγ	ονιλωγ
Kausativ	ονιλελ	ονιλειλ	ονιλολ	ονιλοιλ	ονιλαλ	ονιλαιλ	ονιλυλ	ονιλυιλ	ονιλωλ
Substantivkasus
Genitiv	ονιλεβ	ονιλειβ	ονιλοβ	ονιλοιβ	ονιλαβ	ονιλαιβ	ονιλυβ	ονιλυιβ	ονιλωβ
Essiv-modal	ονιλεχ	ονιλειχ	ονιλοχ	ονιλοιχ	ονιλαχ	ονιλαιχ	ονιλυχ	ονιλυιχ	ωχ
Komitativ	ονιλερ	ονιλειρ	ονιλορ	ονιλοιρ	ονιλαρ	ονιλαιρ	ονιλυρ	ονιλυιρ	ονιλωρ
Kasuslös form
	ονιλε	ονιλει	ονιλο	ονιλοι	ονιλα	ονιλαι	ονιλυ	ονιλυι	ονιλω