ομσονικα

Etymologi

ομσαω (“dansa”) + -ονικ (“läran om ett verb”)

Substantiv

ομσονικα (ομσονικα)

1. sannolikhetslära, sannolikhetsteori

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ομσονικεν	ομσονικειν	ομσονικον	ομσονικοιν	ομσονικαν	ομσονικαιν	ομσονικυν	ομσονικυιν	ομσονικων
Ergativ	ομσονικεϧ	ομσονικειϧ	ομσονικοϧ	ομσονικοιϧ	ομσονικαϧ	ομσονικαιϧ	ομσονικυϧ	ομσονικυιϧ	ομσονικωϧ
Dativ	ομσονικεσ	ομσονικεισ	ομσονικοσ	ομσονικοισ	ομσονικασ	ομσονικαισ	ομσονικυσ	ομσονικυισ	ομσονικωσ
Lokativ	ομσονικεμ	ομσονικειμ	ομσονικομ	ομσονικοιμ	ομσονικαμ	ομσονικαιμ	ομσονικυμ	ομσονικυιμ	ομσονικωμ
Ablativ	ομσονικεϥ	ομσονικειϥ	ομσονικοϥ	ομσονικοιϥ	ομσονικαϥ	ομσονικαιϥ	ομσονικυϥ	ομσονικυιϥ	ομσονικωϥ
Instrumentalis	ομσονικεφ	ομσονικειφ	ομσονικοφ	ομσονικοιφ	ομσονικαφ	ομσονικαιφ	ομσονικυφ	ομσονικυιφ	ομσονικωφ
Abessiv	ομσονικεθ	ομσονικειθ	ομσονικοθ	ομσονικοιθ	ομσονικαθ	ομσονικαιθ	ομσονικυθ	ομσονικυιθ	ομσονικωθ
Essiv formal	ομσονικεγ	ομσονικειγ	ομσονικογ	ομσονικοιγ	ομσονικαγ	ομσονικαιγ	ομσονικυγ	ομσονικυιγ	ομσονικωγ
Kausativ	ομσονικελ	ομσονικειλ	ομσονικολ	ομσονικοιλ	ομσονικαλ	ομσονικαιλ	ομσονικυλ	ομσονικυιλ	ομσονικωλ
Substantivkasus
Genitiv	ομσονικεβ	ομσονικειβ	ομσονικοβ	ομσονικοιβ	ομσονικαβ	ομσονικαιβ	ομσονικυβ	ομσονικυιβ	ομσονικωβ
Essiv-modal	ομσονικεχ	ομσονικειχ	ομσονικοχ	ομσονικοιχ	ομσονικαχ	ομσονικαιχ	ομσονικυχ	ομσονικυιχ	ωχ
Komitativ	ομσονικερ	ομσονικειρ	ομσονικορ	ομσονικοιρ	ομσονικαρ	ομσονικαιρ	ομσονικυρ	ομσονικυιρ	ομσονικωρ
Kasuslös form
	ομσονικε	ομσονικει	ομσονικο	ομσονικοι	ομσονικα	ομσονικαι	ομσονικυ	ομσονικυι	ομσονικω